
464 BOEKBESPREKING. 
met de levensvoorwaarden. Aanpassingskenmerken zijn het gevolg 
van directe inwerking van prikkels van buitenaf; alle overigen zijn 
ontstaan door spontane blastogene variaties of mutaties. De eerste 
zijn óók erfelijk, en hun erfelijkheid wordt nu verklaard door 2 
hormonen: „Vroeger was geen proces bekend, waardoor modificaties, 
in het soma tevoorschijn geroepen door uitwendige omstandigheden, 
ook de determinanten in de gameten konden beïnvloeden zoodat 
deze modificaties overgeërfd konden worden. Wat we nu weten 
omtrent natuur en werking van hormonen toont ons dat zulk een 
proces werkelijk bestaat en in onze moderne opvattingen nemen 
stoffen van speciale chemische samenstelling de plaats in van de 
denkbeeldige gemmulae uit DARWIN’s pangenesistheorie of van 
de „constitutional units” van SPENCER”. 
Secundaire geslachtskenmerken zijn dan in hoofdzaak als aan- 
passingskenmerken te beschouwen en als zoodanig gevolgen van 
„door de gonaden afgescheiden hormonen; in andere gevallen, 
zooals bij insecten en vogels, zouden ze door gametogene verandering 
ontstaan zijn. | 
Het boek van CUNNINGHAM zelf is een typisch voorbeeld van 
aanpassing van oude, overgeleverde theoretische beschouwingen 
aan in modernen tijd ontdekte feiten; wat vroeger als eenigszins 
mystisch en onverklaard mocht beschouwd worden, zou thans met 
behulp van hormonen verklaard kunnen worden. En als zoodanig 
is het ongetwijfeld een kennismaking waard. 
Maar indien we aan zijn beschouwingen den maatstaf van exact 
geconstateerde feiten gaan aanleggen, dan blijkt zijn bewijskracht 
toch vrij gering; de meeste argumentatie is van dezen aard: „Maar 
de zekerheid, dat onze variëteiten van duiven afstammen van 
C. livia en onze kippenrassen van G. bankiva is te sterk om 
ontkend te worden op grond van gebrek aan overeenstemming 
met theoretische opvattingen”. (p. 45). Dat inderdaad C. Zivia de 
eenige stamvorm van de duivenrassen en G. bankiva de eenige 
voorouder van de kippen zou zijn, meende weliswaar DARWIN, 
maar is voor ons toch lang niet zoo zeker meer, zelfs in hooge 
mate onwaarschijnlijk. 
SIRKS. 


