468 BOEKBESPREKING. 
prikkelwerkingen, tusschen inwendige en uitwendige, specifieke 
of adaequate en algemeene of inadaequate, natuurlijke en kunst- 
matige prikkels. | 
De prikkelphysioloog in het bijzonder, maar ook de bioloog in 
het algemeen, zal ongetwijfeld de poging van JENSEN kunnen waar- 
deeren om tot begripsverheldering in deze zeer moeilijke gedeelten 
der biologische terminologie te komen. Men moge geneigd zijn, 
den inhoud wat zwaarwichtig te vinden, het belang van een scherpe 
begripsomschrijving wettigt ontegenzeggelijk een dergelijke diep- 
gaande behandeling. 
SIRKS. 
JoLLos V. 1921. Experimentelle Protistenstudien. I. Unter- 
suchungen über Variabilität und Vererbung bei Infusorien. 
(Arch. f. Protistenkunde Bd. 43, bldz. 1—222. Ook afzonder- 
liik. Jena, G. FISCHER). 
JoLLos is reeds met zijn kweekproeven van Paramaecium begon- 
nen toen JENNINGS zijn eerste publicaties over het selectie-vraag- 
stuk bij ééncelligen gaf en in overeenstemming met JOHANNSEN 
vond, dat — wanneer eenmaal de populatie in zuivere lijnen (klonen) 
was opgelost — selectie zonder eenig resultaat bleek te zijn. Bij 
afstammelingen van één enkele Paramaecium kon dus geen selectie 
meer wijziging in de variabiliteitskromme brengen. 
JorLos publiceerde aanvankelijk zijn proeven om tegen de ont- 
kenniag der mogelijkheid van selectie op te komen en wijst thans 
op het eigenaardig verschijnsel, dat jaren lang voortgezet onderzoek 
hem tot een aanhanger van JOHANNSEN’S en van JENNINGS) aan van- 
kelijke opvatting heeft gemaakt, terwijl juist thans uit het labora- 
torium van JENNINGS zelf publicaties komen, die hiermede in strijd 
schijnen te zijn. JOLLOS heeft bij zijn onderzoek geen metingen 
verricht zooals JENNINGS, doch de weerstand tegenover vergiften 
en temperatuursverhoogingen, verder het verminderd deelingstempo 
onder invloed van calciumzouten voor zijn selectie-proeven ge- 
bruikt. Hierbij is gebleken, dat er veranderingen bij Paramaecium 
ontstaan, die tijden lang kunnen voortduren in den loop der 
generaties, doch nochtans als „Dauermodificationen” en niet als 
ad 
D 
sp 
DI ide 
bna zienden: ra OM AF ci 
ETE din ee? 
Pete del 4 
