472 BOEKBESPREKING. 
Pal 
geen mendelende bastaarden, en is dat het kenmerkende voor 
anisogone kruisingen? En de presence-absence hypothese dan? 
We moeten hierbij echter wèi in het oog houden, dat tusschen 
toen (1889, den tijd van de iatracellulaire pangenesis) en nu een 
heel lange en een heel revolutionaire periode van wetenschappelijk 
onderzoek ligt en dat dus hier ernstige moeilijkheden liggen op 
den weg van hem, die trachten wil, begrippen van toenmalige 
hypothesen te kleeden in het kleed van thans heerschende opvat- 
tingen. Dat dan ook de beide schema’s op p. 78, die op pange- 
netischen grondslag het typische van erbgleiche en van erbungleiche 
kruisingen willen duidelijk maken, m.i. niet geslaagd zijn, is te 
wijten aan de disharmonie tusschen wat dertig jaar geleden gold 
en wat nu geldt. Toch bevat ook dit gedeelte veel, wat voor een 
goed begrip van de ontwikkeling van het Oenothera-onderzoek 
noodig is. (Tusschen haakjes zij vermeld, dat op p. 100 fig. 28 
rechts de woorden rubens en albicans omgewisseld zijn). 
Dan komt als hoofdgedeelte een uitvoerig overzicht over Die. 
strukturelle Untersuchung en LEHMANN vat het structureele hier 
zoowel in anatomisch-embryologischen als in genotypischen zin op. 
Alles wat op cytologie en embryologie van Oenothera betrekking 
heeft, is hier samengevat, maar ook de theoretische opvattingen 
die op structureelen bodem gebouwd zijn, het onderzoek naar de 
genotypische constitutie der verschillende Oenothera s uit de sectie 
Onagra, de daartusschen gemaakte kruisingen, de mutanten enten 
slotte een hoofdstuk „Der Mutationsvorgang.” In dit laatste stuk 
komt vanzelf de pangenetische beschouwingswijze weer om den 
hoek kijken, en het is ook daarom, dat ik dit laatste gedeelte 
liever anders, meer kritisch-modern gezien had. Dat is echter een 
kwestie van ondergeschikten aard. 
Ik geloof niet, dat er één geneticus zal zijn, die LEHMANN niet 
van ganscher harte dankbaar is voor zijn zelfopoffering om zijn 
werkkracht aan dit werk te geven. En zeker zal DE VRIES, van wien een 
buitengewoon mooi nieuw. portret tegenover den titel is opgenomen? 
toen hij voor het eerst Oenothera Lamarckiana in’s Graveland 
vond, niet voorzien hebben, dat dit een dergelijk resultaat tenge- 
volge zou hebben. 
M. J. Sırks. 


4 
} 
4 
« SA 
«et 
‘Ss 
E 
I 
— | 
my 
vi 
A 
D AR 
Pr 
. 
wenn. 
gn 
Am 

à Pas 
