
| 
4 
à 
De, 
Ë 

EPN 
BOEKBESPREKING. 473 
LiNsBAUER. K., 1921. Handbuch der Pflanzenanatomie, unter 
Mitwirkung zahlreicher Fachmänner herausgégeben von K. L. 
(Berlin, Gebr. Borntraeger, 1921). 
De geneticus, wien het om meer en dieper begrip van de erfe- 
lijkheidsverschijnselen te doen is dan het woord ,gen” en die 
zich slechts noodgedwongen neerlegt bij het constateeren van „fac- 
toren” als oorzaken van lichaamskenmerken, zal iedere poging 
om hem daarin te helpen, moeten waardeeren. Het verband tus- 
schen de genetica en de overige takken van biologische weten- 
schap wordt met den dag sterker en in het bijzonder is dit het 
geval met de morphologische richtingen, meer nog dan met de 
physiologische. Eenerzijds zijn structuren gevolg van erfelijken 
aanleg; anderzijds ligt juist naar ons tegenwoordig standpunt die 
erfelijke aanleg in bepaalde structuren. De verschijnselen der ana- 
tomie zijn dus voor ieder, die genetica beoefenen wil, van zeer 
groote beteekenis, en omdat hijzelf die anatomie nooit tenvolle 
overzien of beheerschen kan, is ieder hulpmiddel, hem door ana- 
tomen geboden, welkom. Dit is dan ook in hooge mate het 
geval met de nieuwe publicatie, die door de energieke uitgevers- 
firma BORNTRAEGER wordt verzorgd, en die onder de bekwame 
leiding van LINSBAUER zal worden opgebouwd door een groot 
aantal medewerkers. Het bovengenoemde handboek zal bestaan 
uit twee afdeelingen: een algemeene en een speciale. De eerste 
zal alles omvatten, wat tot de cytologie (cel met al zijn be- 
standdeelen), de histologie en de experimenteele anatomie behoort; 
de tweede behandelt de verschillende hoofdstukken der anatomie. 
voorzoover iedere plantengroep deze aanwijst De eerste afdeeling 
is dus ongetwijfeld die, waarvoor de geneticùs de meeste belang- 
stelling heeft en waar de betrekkingen, wegens de algemeenheid 
der problemen, het nauwste zijn. Tot nu toe verschenen daarvan 
4 afleveringen: één bevattend een gedeelte van Zelle und Cyto- 
plasma, van de hand van H. LUNDEGARDH en drie andere, die 
het eerste gedeelte van een Allgemeine Pflanzenkaryologie be- 
vatten, welke door G. TISCHLER is bewerkt. Op deze gedeelten 
hoop ik, nadat ze volledig verschenen zullen zijn, terug te komen, 
maar ik wil reeds thans de aandacht vestigen op het buitenge- 
woon belangrijke werk, dat door de samenwerking van weten- 
