478 BOEKBESPREKING. | : 
SCHAXEL. J., 1921. Untersuchungen über die Formbildung 
der Tiere. Erster Teil: Auffassungen und Erscheinungen der 
Regeneration (Arbeiten a. d. Gebiete d. exper. Biologie. Heft 1. 
Berlin, Gebr. Borntraeger, 1921). 
Naast de reeks van Abhandlungen zur theoretischen Biologie, 
welke bij dezelfde uitgevers het licht zien, en waarvan SCHAXEL 
eveneens de leidende geest is, heeft hij nu een serie „Arbeiten” 
geplaatst, met als eerste aflevering een inleiding tot regeneratie- 
onderzoekingen. De Abhandlungen hebben de bedoeling, meer 
beschouwende: verhandelingen van bepaalde problemen te bevatten; 
de Arbeiten willen feitenmateriaal brengen, dat door stelselmatige 
waarneming en experiment verkregen is en dat zal moeten bij- 
dragen tot herstel van de samenhang in de algemeene biologie, 
die de laatste jaren door te groote specialisatie dreigde uiteen te 
vallen. Morphologie, physiologie, oekologie en pathologie van 
menschen, dieren en planten zullen alle hun bijdragen kunnen 
leveren tot bereiking van dit doel. 
In deze eerste aflevering tracht SCHAXEL het’ vraagstuk der 
regeneratie geheel onbevooroordeeld te benaderen; na een korte 
bespreking van de drie verschillende opvattingen inzake regenera- 
tieverschijnselen: de mechanistische, de historische en de vitalis- 
tische, geeft hij een overzicht van de gebrekkige resultaten, die 
nieuwe vormingen hebben kunnen. Regeneratie kan volkomen ont- 
breken, of ze kan slechts de vorming van lidteekens veroorzaken, 
of ook berusten op adventieve vervanging door reeds voor de 
“verwonding aanwezige groeiaanlegsels, of ook atypisch verloopen 
(subregeneratie, superregeneratie, heteromorphose, homoiosis). 
‚En als nieuwe onderzoekingen beschrijft hij een reeks van 
‚proeven inzake gedeeltelijke of geheele verwijdering van eenvou- 
dige of samengestelde organen, over herhaalde verwijdering van 
zulke deelen, over verhindering of beperking van de vorming der 
regeneraten en de details van het regeneratieproces. Deze onder- 
zoekingen hebben hem geleid tot voorloopige gevolgtrekkingen en 
tot het erkennen van nieuwe proeven. Daarop zullen we later, na 
het verschijnen van het tweede gedeelte, terugkomen. 
SIRKS. 

