540 BOEKBESPREKING. 
MEISENHEIMER J., 1921. Geschlecht und Geschlechter im 
Tierreiche I. Die natürlichen Beziehungen (Jena, G. FISCHER, 
1921. 896 pp. 737 figs.) 
Nu ook in de erfelijkheidsleer het vraagstuk van geslachtsbepaling 
de aandacht van vele kanten tot zich getrokken heeft, is het zeker 
wel loonend, kennis te nemen van het bovengenoemde boek van 
MEISENHEIMER, dat als eerste deel van een tweebandig werk ver- 
schenen is. Met groote nauwkeurigheid en uitvoerigheid is hierin 
alles samengesteld wat met geslachtsprocessen in het dierenrijk 
te maken heeft: anatomisch, zoowel als physiologisch. Het begint 
met een beschrijving der gametocyten en gameten, dan worden 
hermaphroditisme en dioecie behandeld, alles wat met paring samen- 
hangt primair en secundair, broedverpleging en meer dergelijke 
onderwerpen, die uit genetisch oogpunt weinig belang hebben. 
Maar daa wordt het boek besloten met drie hoofdstukken, waar 
wel veel belangrijks is samengevat. „Stufen sexueller Organisati- 
onshöhe’ omvat o. a. een uitnemend overzicht van wat het dieren- 
rijk te zien geeft van geslachtspolymorphie, zooals dit verschijnsel 
bij soorten van Papilio algemeen bekend is en waarover ook 
genetisch toch nog lang niet het laatste woord gesproken is. „Ueber- 
tragung spezifischer Geschlechtsmerkmale von Geschlecht zu Ge- 
schlecht” en „Herkunft und. Ausbildung peripherer Geschlechts- 
merkmale’ bevatten eveneens talrijke feiten, waarin de geneticus 
belang zal stellen. De belangrijke beteekenis van het boek ligt voor 
ons m. i. hierin, dat we er de waarschuwing uit kunnen putten, 
toch vooral voorzichtig te zijn met de oplossing van het probleem 
der geslachtsdifferentiatie, dat hieruit blijkt heel wat ingewikkelder 
te zijn, dan menigeen meent. Toch is dit eerste deel voor ons nog 
slechts een inleiding, omdat het tweede deel de ons direct interes- 
seerende problemen: geslachtsbepaling, wezen der sexualiteit en 
derg. zal behandelen. Indien dat met dezelfde grondigheid gebeurt, 
als waarmee dit eerste deel bewerkt is, dan belooft het werk een 
goede aanwinst voor de genetische litteratuur te worden. 
SIRKS. 
| 

