544 BOEKBESPREKING. 
sterker en er komt een einde aan de verwijdering, die zoo langen 
tijd tusschen beide richtingen van onderzoek bestaan heeft. Er 
begint een zekere vastheid te komen in onze meening over het 
probleem der localisatie van erfelijke factoren én men zou dus 
van meening kunnen zijn, dat de desbetreffende vraagstukken rijp 
zijn voor een bespreking voor ontwikkelde leeken. Het boven- 
genoemde boekje in de Volksuniversiteitsbibliotheek verschenen, 
wil trachten deze vraagstukken en de daarover verkondigde theorieën 
algemeen begrijpelijk te maken. STOMPS begint zijn werk met een 
beschrijving van den celbouw, de cel- en kerndeeling en de reductie- 
deeling en de rol, dien de chromosomen daarbij spelen. Dan volgt 
een hoofdstuk over erfelijkheid, d. w. z. over de theoretische basis 
der erfelijkheidsleer voornamelijk in den vorm der pangenesis- 
theorie en een historisch overzicht over de beschouwingen van 
den celkern en van de chromosomen als dragers der erfelijke 
eigenschappen, en daarna komt de hoofdschotel, de cytologische 
onderzoekingen, die tot de erkenning van de chromosomen als 
stapelplaats van erfelijke factoren geleid hebben. Ten slotte wordt 
dan het verband getoond tusschen de chromosomen en de langs 
experimenteelen weg gevonden regels van MENDEL. Of de schrijver 
erin geslaagd is, dit uiterst moeilijke en ingewikkelde terrein voor 
ontwikkelde leeken begaanbaar te maken, zou ik willen betwij- 
felen; ik zou huiverig zijn voor de tallooze technische termen en 
uit grieksch of latijn afgeleide woorden, die wel voor dengene, 
die biologie gestudeerd heeft, goede bekenden moeten zijn, maar 
die toch naar mijn persoonlijke ervaring, voor den buitenstaander 
altijd min of meer afschrikwekkend werken. Ik hoop echter zeer, 
dat mijn kijk hierop te pessimistisch is, en dat de schrijver van 
dit boekje, dat een der meest belangrijke biologische problemen 
van onzen tijd bespreekt, voldoening van zijn werk moge hebben. 
SIRKS. 
I 
TACKHOLM, GUNNAR 1922. Zytologische Studiën über die 
Gattung Rosa. (Acta Horti Bergiani 1922. Bd. 7 nl. 3. p. 103—381.) 
Dit uitmuntende werk mag zeker tot de allerbeste cytologische 
onderzoekingen van de laatste jaren gerekend worden. Schr. heeft 



