548 BOEKBESPREKING. 
zouden zijn, althans uit phylogenetisch oogpunt, als leden der F}- 
generatie. Hoe deze voortplanting in haar werk gegaan is, kan 
schr. niet meedeelen; apogamie in den gewonen zin heeft niet 
plaats, daar de EMC geen zuivere mitotische deeling uitvoeren. 
Ook apospore embryozakken heeft schr. niet kunnen aantoonen. 
Nucellair-embryonenvorming lijkt hem niet uitgesloten, maar de 
waarnemingen zijn nog zoo gering in. aantal en ook weinig over- 
tuigend, dat hier groote voorzichtigheid gewenscht is. 
Hoe het ook zij, er worden langs ongeslachtelijken weg zaden 
gevormd. Deze weg is ingeslagen, nadat bastaardeering had plaats 
gehad. Ofschoon het verband hiertusschen natuurlijk niet bewezen 
is, zal toch een ieder hierin onmiddellijk een grooten steun vinden 
voor ERNST's geniale theorie omtrent de bastaardeering als oorzaak 
der apogamie. Dat hier geen apogamie, maar een andere vorm 
van, zooals schr. het noemt, „Agamospermie” voorkomt, is in ’t 
geheel geen bezwaar om hierbij eveneens de mogelijkheid van een 
causaal verband in te zien. 
Daar er steeds slechts 7 gemini voorkomen, kan men aannemen, 
dat één der beide oorspronkelijke ouders diploïd geweest is, en 
dat deze met eenen hexaploïden, oktoploïden of dekaploïden vorm 
gekruisd is. 
Dat de kruisingen, waaruit de Caninae met hybride chrom.- 
garnituren ontstaan zijn, niet recent zijn, mag wel als zeer waar- 
schijnlijk aangenomen worden, waar Schr. ongeveer alle tegen- 
woordig algemeen voorkomende rozensoorten der sectio Caninae 
onderzocht heeft en nergens een chrom.-garnituur gevonden van 
niet-hybried karakter met uitsluitend gepaarde chrom. gedurende 
de reductiedeeling en in overwegende wijze geslachtelijke voort- 
planting. Een ontstaan uit tegenwoordig voorkomende vormen van 
andere groepen meent schr. op cytologische en systematische 
gronden volkomen buiten beschouwing te kunnen laten. Eén der 
beide ouders zou zeer beslist een Canina-uiterliik gehad hebben, 
een Oer-canina geweest moeten zijn. Daar er echter geen niet- 
hybride Caninae gevonden zijn, moeten de oorspronkelijke krui- 
singen plaats gehad hebben in overouden tijd, toen deze nog wel 
bestonden. Zeer uitvoerig bespreekt schr. nu zijne opvatting, dat 
deze kruisingen in tertiairen tijd zouden hebben plaats gehad. 
Hierbij spelen ook geographische gronden een groote rol. Zijne 

