


BOEKBESPREKING. : 549 
opinie komt hierop neer, dat eene verklaring van het verdwijnen 
der hypothetische, niet hybride Caninae-vegetatie, waaruit de bas- 
taarden ontstaan zouden zijn, mede op grond van de hedendaagsche 
geographische verspreiding der groep, gezocht moet worden in de 
uitroeiing van een groot deel der Europeesche tertiaire Flora in 
den ijstijd. De niet-hybride Canznae hebben dezen tijd niet over- 
leefd; dus zouden de kruisingsprocessen in praeglacialen tijd 
hebben plaats gehad. Deze heele hypothese staat echter op zeer 
losse gronden. Al schr.’s redeneeringen zijn uit het ongerijmde. 
Hierin is hij echter niet steeds consequent. Als één der ouders 
moet een hoogchromosomige, al dan niet tot de Caninae be- 
hoorende, rozenvorm worden aangezien. Deze heeft de ijstijd niet 
kunnen overleven. Zouden de apomiktisch zich voortplantende 
rozen zooveel beter tegen het klimaat bestand geweest zijn, dat 
zij, ook wanneer zij naar niet zeer ver afgelegen gebieden ver- 
huisd waren, zich volkomen in stand konden houden? En wanneer 
zij naar verder afgelegen gebieden met veel beter klimaat verhuisd 
waren, waarom zouden de ouders dan niet in staat geweest zijn deze 
verhuizing mee te maken? Schr. neemt aan, dat kruising plaats 
gehad moet hebben in hetzelfde gebied, waar ook thans de Ca- 
ninae voorkomen, Europa en West-Azië. Ook dit is slechts door 
zeer onzekere vermoedens gestaafd. De fossiele vondsten zijn te 
onzeker om hierbij een belangrijke rol te kunnen spelen. 
Ten slotte behandelt schr. het ontstaan der groote polymorphie 
van de groep der Caninae. Hiertoe kunnen zii. bijgedragen hebben: 
1°. Secundaire bastaardeeringen; 2°. Vegatieve mutaties, z.g.n. 
Embryomutaties. Ook thans komen nog secundaire bastaardeeringen 
tusschen verschillende Caninae voor, die natuurlijk ook in hun 
chrom.-complex geheel abnormaal zijn. Daar echter de „Elementar- 
arten” der Caninäe zeer constant zijn in hun chrom.-garnituur, 
kan deze secundaire bastaardeering als oorzaak der polymorphie 
uitgeschakeld worden. Van andere mogelijke oorzaken, als modi- 
ficatie, die op eenigerlei wijze overgeérfd zou worden, Mendel- 
splitsing na zelfbevruchting, en het ontstaan van mutaties langs 
-sexueelen weg, kan uit velerlei gronden afgezien worden. Zoo 
blijft volgens schr. niets anders over dan het ontstaan langs 
apomiktischen weg van mutanten. 
Door de kruisingen in tertiairen tijd zijn F;-klonen ontstaan. 
