DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 61 
wordt behandeld. Misschien hebben wij hier met een geval te doen 
analoog aan dat van scintillans. Dan zou dit tot de groep Iz 
behooren, maar dan zou de vorm, die de massa-mutatie vertoont, 
in casu O. prutincola, meer chromosomen hebben, dan de vorm 
waaruit zij ontstond; daar deze laatste echter onbekend is, is dit niet 
uit te maken. Er is echter eene andere — thans evenmin uit te maken — 
mogelijkheid. ©. pratincola gaf nl. in BARTLETT’S proeven, behalve 
pratincola steeds 4 verschillende vormen nl. albicans, revoluta, for- 
mosa en setacea. Dit doet denken aan het ontstaan van vierlingen na 
kruising, zooals deze door RENNER bij de kruising van O. suaveolens ? 
x O. Lamarckiana à werden verkregen in ©. biennivelutina, bienni- 
laeta, suavivelutina en suavilaeta. Indien kruising hier werkelijk de 
oorzaak van het optreden van albicans, revoluta, formosa en 
setacea is, moet, daar ook pratincola zelf optrad, partiëele kruising 
naast zelfbevruchting hebben plaats gevonden. Dit nu schijnt 
geenszins onmogelijk. 
De lijn van O. pratincola toch, die de massa-mutatie vertoonde, is 
BARTLETT'S strain LEXINGTON C. en deze lijn vertoonde het eerste 
jaar, toen zij in Bartlett's tuin uit in 't wild verzameld zaad ge- 
kweekt werd, geen massa-mutatie, terwijl de later ter contrôle 
uitgezaaide rest van het in ’t wild verzamelde zaad evenmin 
massa-mutatie vertoonde. 
Eerst het tweede jaar trad massa-mutatie op in een zaaisel, 
verkregen uit zaad van planten der lyn Lexington C., die in 
Bartlett's proeftuin te midden van talrijke andere Oenotheren waren 
opgegroeid. 
Bovendien vertoonde één van deze planten, die 250 zaden per 
vrucht voortbracht (250 à 300 zaden is normaal voor O. pratincola), 
geen massa-mutatie, terwijl dit verschijnsel wèl optrad bij twee 
planten, die respectievelijk slechts 110 en 90 zaden per vrucht 
produceerden. 
Aangezien nu een ieder, die Oenothera’s heeft gekweekt, weet, 
dat kruisbestuiving in een proeftuin zéér gewoon is en dat het 
optreden van een abnormaal gering aantal zaden in een vrucht 
een bijna zekere indicatie van plaatsgegrepen kruising tusschen 
twee in vele opzichten verschillende gameten is, is het zeker niet 
te veel verlangd, dat BARTLETT door herhaling zijner proeven uit- 
maakt, waarom zijn pratincola’s het eerste jaar geen, het tweede 
