DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 63 
tieve kruisingen van DE VRIES wordt volkomen verklaard 
door kernchimerie. 
Als DE Vries b.v. kruist; O biennis X (biennis X Lamarckiana) 
laeta, treedt alleen O. biennilaeta op en vallen de „centrale ouders”: 
O. biennis en O. Lamarckiana weg. (Biennis X Lamarckiana) 
laeta is echter niets anders dan O. biennilaeta, want bij deze 
kruising heeft O. biennis de albicans-gameet en. ©. Lamarckiana 
de gaudens-gameet geleverd en albicans X gaudens = biennilaeta. 
De Vries kruist dus ©. biennis X O. biennilaeta en kan, daar de 
eerste alleen albicans-eicellen, de laatste alleen gaudens-pollen levert, 
slechts ©. diennilaeta krijgen. 
9. 
10. 
EL. 
12% 
By de Oenotheren te onderscheiden tusschen soorten en 
bastaarden, zooals RENNER nog doet, is onjuist; er zijn by 
de door RENNER en door ons onderzochte Oenotheren nöch 
soorten, nòch bastaarden; alle zijn kernchimeren. Hoogstens 
zou men kunnen onderscheiden tusschen kernchimeren, wier 
complexen chromosomen van andere complexen hebben mee- 
gesleept, dan wel òf chromosomen òf factoren hebben uitge- 
wisseld en deze slechts tijdelijk vasthouden en kernchimeren, 
- die niets hebben meegesleept en niets hebben witgewisseld of 
het meegesleepte en uitgewisselde permanent vasthouden. 
Sinds de mogelijkheid van crossing-over, of, in het algemeen, van 
meesleepen van stukjes van het eene chromosoom door het andere 
(zoogenaamde factoren-uitwisseling) is aangetoond en sinds wij 
weten, dat de chromosomen in dezelfde kern, niet identiek 
zijn, maar onderling verschillen, bestaat de mogelijkheid van 
uitwisseling dus het optreden van „mutanten” by homozygoten, 
dus in reine Linien. 
Deze „mutanten zouden dan echter hun ontstaan niet aan 
nieuw-vorming van genen, maar aan intranucleaire chromo- 
somen-kruising danken. 
Nog steeds is er geen andere wijze bekend, waarop nieuwe 
vormen ontstaan, dan door kruising. 
