DE KRITISCHE PUNTEN VAN HET EVOLUTIE- 
VRAAGSTUK, 
door Dr. M. J. Sirks. 
Het evolutievraagstuk wordt ten onrechte doorgaans beschouwd 
als een enkelvoudig probleem; het is een ingewikkeld complex van 
problemen, waarvan slechts een gedeelte voor experimenteele oplos- 
sing geschikt is, een groot deel echter geheel van historischen aard 
en dus niet langs den weg van proefneming te benaderen. Het is 
niet mijn bedoeling hier het geheele complex te behandelen, maar 
me te bepalen tot een viertal punten van kritische beteekenis en 
daarbij na te gaan, hoe thans de stand van deze punten is, gezien 
onder het licht van het moderne proefondervindelijk onderzoek. 
Die vier punten zijn: 
1. We zien in de natuur nieuwe vormen, erfelijk afwijkend van 
hun ouders, ontstaan. Wat is de oorzaak hiervan? 
2. We zien in de natuur groepen van in hoofdzaak erfelijk iden- 
tieke vormen, die slechts in bijzonderheden van elkaar afwijken. 
Hoe ontstaan die onderling zoo gelijke groepen? 
3. We zien in de natuur vormen van dieren of planten verdwijnen 
en vormengroepen uitsterven. Door welke oorzaken ge- 
_schiedt dit? 
4, We zien in de natuur een voortdurende verandering in samen- 
stelling van de wereld der ievende organismen; is deze ver- 
andering progressief of slechts successief ? 
1. We zien in de natuur nieuwe vormen, erfelijk afwijkend van 
hun ouders, ontstaan. Wat is daarvan de oorzaak? 
De wijze, waarop getracht is, deze vraag te beantwoorden, is in 
den loop der tijden wel heel verschillend geweest, afhankelijk van 
de waardeering der wegen, die tot dat antwoord moesten leiden. 
Die wegen waren, zooals met vraagstukken van algemeen-biolo- 
