SIRKS, DE KRITISCHE PUNTEN VAN HET EVOLUTIEVRAAGSTUK. 13 
erfelijkheidsleer te laten voldoen en om uit de resultaten onpar- 
tijdige gevolgtrekkingen te maken, zonder ze te wringen in het 
schema van vooraf vastgestelde opvattingen. De schijnbaar een- 
voudige kwestie van kleursveranderingen van Salamandra maculosa, 
(geelgevlekt op zwarten ondergrond, welke vlekken in hun grootte 
sterk van het licht afhankelijk zijn) is aanleiding geweest, dat 
KAMMERER in een reeks van verhandelingen (samengevat in 1913) 
meende onweerlegbaar te kunnen aantoonen, dat het complex van 
erfelijke eigenschappen, hetwelk aan die kleur ten grondslag ligt, 
door uitwendige omstandigheden gewijzigd kan worden, terwijl 
JoLLos (1914) in een bespreking van KAMMERERS laatste artikel tot 
deze conclusie komt: „Auch Referent hält die Hauptfrage, ob 
nämlich eine der phänotypischen entsprechende Veränderung des 
Genotypus bei den Kammererschen Experimenten erfolgt ist, durch 
die mitgeteilten Kreuzungsergebnisse für hinreichend geklärt... 
nur führen-diese wohl mit zwingender Notwendigkeit zu einem dem 
Kammererschen gerade entgegengesetzten Schlusse: Damit ist mit 
Sicherheit bewiesen, dass überhaupt keine Beeinflussung des Ge- 
notypus, der Erbanlagen, vorliegt, sondern dass es sich bei den 
Experimenten KAMMERERS nur um phaenotypische Veränderungen, 
um Modifikationen im Sinne Baur’s handelt.” 
En evenzoo gaat het bij de andere onderzoekingen, die aan 
allogenetische opvattingen steun moeten geven : BLARINGHEMS proe- 
ven met Mays (1908) kunnen we wel als onvoldoende nauwkeurig 
terzijde laten, maar TOWERS onderzoekingen (1906) over erfelijke 
kleursveranderingen bij den Coloradokever onder invloed van tem- 
peratuurswijzigingen ontstaan, wekken wel den indruk van nauw- 
keurigheid en worden dan ook veel geciteerd als bewijs voor 
Neo-Lamarckistische beschouwingen. Ze hebben echter evenmin de 
bewijskracht, die eraan toegeschreven wordt (hoewel hijzelf zich 
niet in dien geest uit), omdat dezelfde afwijkingen ook in de natuur 
gevonden worden: dit brengt het materiaal, waarmee hij werkte 
onder verdenking van erfelijke onzuiverheid en maakt zijn resul- 
taten in sterke mate voor andere uitlegging vatbaar. Bij deze „hoo- 
gere” organismen is het wel boven twijfel verheven, dat geen enkel 
bewijs voor erfelijkheid van verworven eigenschappen totnogtoe 
steekhoudend is gebleken en dat we dus wel geleerd hebben, 
tegenover zulke proefnemingen zeer sceptisch te staan. 
