SIRKS, DE KRITISCHE PUNTEN VAN HET EVOLUTIEVRAAGSTUK. 79 
und auch zwischen den Nachkommen eines Elternpaares, verursacht 
durch Bastardspaltung und Neukombination der Erbeinheiten”; 
„Mutationen” zijn „erbliche Verschiedenheiten zwischen den Eltern 
und ihren Nachkommen (auch den vegetativ entstandenen) welche 
nicht auf Bastardspaltung beruhen, sondern welche andere Ursachen 
haben”, (1911, p. 191). 
Met die zeer duidelijke omschrijving van alles, wat tot varia- 
biliteitsverschijnselen gerekend kan worden, is een groote stap 
vooruit gedaan, want daaruit volgt als noodzakelijke consequentie 
de stelling, dat erfelijk-nieuwe vormen, theorethisch gesproken, 
alleen kunnen ontstaan als kombinaties of als mutaties; of zij 
werkelijk op beide of slechts op een van beide, dan wel op geen 
van beide wijzen ontstaan, zal spoedig blijken. Modificaties worden, 
in overeenstemming met wat we boven over allogenetische 
theorieën zagen, beschouwd als niet erfelijk te zijn, zoodat we 
daarmee geen rekening behoeven te houden. 
Zoo blijven als autogenetische oorzaken van het optreden van 
planten en dieren met andere erfelijke eigenschappen dan de 
ouders, alleen deze beide rubrieken van processen over: kruising 
met daarop volgende bastaardsplitsing en het plotseling ontstaan 
of verdwijnen van erfelijke eigenschappen, mits niet het gevolg 
van een bastaardnatuur der ouders. 
De erkenning, dat de eerste rubriek, die van kruising, een zeer 
belangrijke bron van nieuwe erfelijke vormen zijn kan, is als een 
der gewichtigste resultaten van het moderne erfelijkheidsonderzoek 
te beschouwen; de grondslag voor deze erkenning wordt gevormd 
door het werk van MENDEL (1865) en NAUDIN (1865), die in hun 
kweekproeven met kunstmatig gemaakte bastaarden reeds daarop 
wijzende feiten verkregen; aangevuld werden hun onderzoekingen 
door KERNERS studies over bastaardeering van wildgroeiende 
planten, waarover hij in 1871 een zeer principieele korte verhan- 
deling schreef en op grond waarvan hij in 1898 nog de stelling 
verdedigde, „dass neue Arten nur auf dem Wege der Befruchtung 
entstehen können” (1898, p. 53), terwijl thans dit beginsel door 
Lotsy (1916) ten grondslag is gelegd aan zijn daarop gebouwde 
kruisingstheorie. Deze wijze van ontstaan van erfelijk-nieuwe vor- 
men is de eenige, die boven allen twijfel verheven is. 
Want omtrent de andere groep van variabiliteitsverschijnselen, 
