SIRKS, DE KRITISCHE PUNTEN VAN HET EVOLUTIEVRAAGSTUK. 81 
oorzaken de in de natuur waarneembare rangschikking van vormen 
in bepaalde groepen is toe te schrijven. Want de planten- en 
dierenwereld moge nog zoo veelvormig zijn en nog zoo veel 
schakeeringen te zien geven, het is niet te ontkennen, dat er 
groepen bestaan, welker leden door onderlinge groote overeenkomst 
in erfelijke eigenschappen gekenmerkt zijn. Niet alleen valt dit op 
in de wilde flora en fauna, maar evengoed is dit het geval onder 
huisdieren en cultuurplanten. Alle eekhoorns in onze bosschen 
hebben een zeer groot complex van erfelijke eigenschappen gemeen, 
zoo groot, dat geen uitwendige omstandigheden of inwendige „varia- 
biliteit” (gevolg van bastaardnatuur) in staat is uit een paar eekhoorns 
een dier te doen geboren worden, dat niet dadelijk als eekhoorn 
zou worden herkend. En dit geheele complex van erfelijke eigen- 
schappen, hetwelk aan zoo talrijke individuen van eekhorens 
eigen is, is zoo uitgebreid, dat alle eekhoorns in een zeer groot 
getal van buiten waarneembare kenmerken van de naastverwante 
diersoorten te onderscheiden zijn. 
Zoo zijn er onder onze gefokte dieren eveneens voorbeelden 
te over: alle Dobermannpinchers gelijken op elkaar en zijn door 
een groot complex van erfelijke eigenschappen van de andere 
hondenrassen verschillend. Dit probleem is ongetwijfeld een der 
meest belangrijke onderdeelen van het evolutievraagstuk, een 
onderdeel, dat nog verre van geheel opgelost is, en waarop niet 
zoon definitief antwoord gegeven kan worden, als op de eerste 
vraag. Het is het beroemde vraagstuk van de „missing links”. 
Alle pogingen tot oplossing hiervan blijven totnogtoe min of meer 
hypothetisch, slechts enkele experimenteele proefnemingen geven 
aanwijzingen om deze zoo uiterst gewichtige vraag te benaderen; 
voor het meerendeel berusten de meeningen der verschillende 
schrijvers over dit punt op loutere waarneming. 
De resultaten van het bastaardeeringsonderzoek, zooals dit de 
laatste jaren, onder invloed van MENDELS werk, verricht is, hebben 
ook op deze vraag een onverwachtlicht geworpen: bastaardeering, 
dus het versmelten van twee voortplantingscellen, die in erfelijke 
eigenschappen van elkaar verschillen is, zooals we zagen, de eenige 
bekende oorzaak van het ontstaan van nieuwe vormen, maar het is 
eveneens een oorzaak van het totstandkomen van vormengroepen. 
Uit de talrijke kruisingen tusschen vormen van de Linneaansche 
Genetica. | 6 
