SIRKS, DE KRITISCHE PUNTEN VAN HET EVOLUTIEVRAAGSTUK. 83 
kruising bepaalde door de kruising samengevoegde erfelijke eigen- 
schappen een zeer innige verbinding kunnen aangaan en dus ook 
hier weer de kruising door vorming van complex-heterozygoten, 
zooals de term van RENNER luidt, nieuwe vormengroepen doet ge- 
boren worden. In hoeverre dit verband tusschen de bijeengebrachte 
erfelijke eigenschappen samenhangt met de localisatie van die eigen- 
schappen in hetzelfde chomomere (gedeelte van een chromosoom), 
zooals MORGAN (1916) meent en Baur thans (1918) oòk aanneemt, 
kan hier buiten beschouwing blijven, een feit is het, dat na kruising 
sommige erfelijke eigenschappen zich samenvoegen tot complexen 
door koppeling en dat deze absolute koppeling tot uiting komt 
door het tot stand komen van vormengroepen. In dezen geest 
spreekt nu ook RENNER (1918, p.665): „Nach den bis jetzt bekannten 
Tatsachen hat es den Anschein, dass gewöhnlich eine neue Ver- 
bindung zweier Oenothera-komplexe zunächst einen echten Bastard 
im Sinne Lotsy’s liefert und dass erst weiterhin aus der zunächst 
spaltenden Hybride mehr oder weniger stabile Komplexheterozy- 
goten hervorgehen, ähnlich wie Rosen das Konstantwerden der spä- 
teren Bastardgenerationen von seinen Erophila-Kreuzungen beschrie- 
ben hat; darüber werden wir wohl in wenigen Jahren Klarheit haben.” 
Zoo is experimenteel bewezen, dat onder de nakomelingen van 
een bastaard groepen van individuen kunnen voorkomen, die door 
een complex van eigenschappen van de beide ouders verschillen, 
als noodzakelijk gevolg van de voorafgegane kruising. Deze nieuwe 
groepen kunnen terstond in de eerste splitsende (dus de Fo) generatie 
optreden; ze kunnen ook langzamerhand gevormd worden uit de 
splitsings-produkten door een toename in stabiliteit der eigenschaps- 
complexen. 
Ook langs theoretischen weg kan afgeleid worden, dat de nakome- 
lingschap van een bastaard zich in den loop der opeenvolgende 
generaties onafhankelijk van uitwendige omstandigheden in verschil- 
lende vormengroepen splitsen moet. De nakomelingschap van een 
paar erfelijk verschillende planten of dieren vormt een mengsel van 
fokzuivere en fokonzuivere organismen, dat bij voortgezette vrije 
onderlinge paring nooit ingewikkelder zal worden, maar hoogstens 
dezelfde verhoudingen tusschen de verschillende vormen te zien zal 
geven. Indien bijv. twee fokzuivere ouders, die in één opzicht van 
elkaar verschillen, paren, dan zullen alle kinderen fokonzuiver zijn 
