OVER DE MOGELIJKHEID VAN INTRANUCLEAIRE 
KRUISING BIJ HOMOZYGOTEN 
door J. P. Lorsy. 
Kruising is niets anders dan de vereeniging van het ongelijk ge- 
aarde; zij is dus bij homozygoten alleen mogelijk indien binnen 
deze ongelijkgeaarde elementen aanwezig zijn. 
Sinds MORGAN’S onderzoekingen weten wij, dat zelfs in haploide 
kernen de chromosomen van ongelijken aard zijn en daarmede wordt 
kruising, nl. kruising van chromosomen, zelfs bij homozygoten mo- 
gelijk. 
Deze kan echter niet, zooals bij MORGAN’S crossing-over, in de 
synapsis plaats vinden omdat kruising alleen mogelijk is, als de beide 
chromosomen van een paar ongelijk van aard zijn, terwijl deze bij 
een homozygoot — daar alleen homologe chromosomen een paar 
vormen — nooit-anders dan van gelijken aard kunnen zijn. 
De synapsis van een homozygoot met 3 verschillende chromo- 
somen zal er dus uitzien als in onderstaande figuur, in welke de 
bolletjes de chromomeren van ieder chromosoom aangeven. 
JH 

117 
In het gekozen voorbeeld heeft dus de haploide kern in totaal 
18 chromomeren, de diploide 36. Men ziet dadelijk dat, bij de op- 
deze synapsis volgende reductiedeeling, slechts onderling gelijke 
gametenkernen, of in ’t algemeen, gonenkernen kunnen ontstaan, 
omdat zelfs al vond uitwisseling van chromomeren tusschen de chro- 
mosomen van een paar plaats, deze aan den aard van die chromo- 
somen niets zou veranderen. In het Synapsis-stadium is dus chro- 
mosomenkruising bij homozygoten niet mogelijk. Wel echter in het 
stadium van den kerndraad, waarin zooals wij weten de chromosomen 
