52 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
zelfbestuiving ware dan albicans sulfans = sulfurea. Inderdaad 
werden slechts biennis sulfurea’s en wel ten getale van 128 ver- 
kregen. 
PROEFNUMMER 37A. O. biennis sulfurea 2 x O. biennis à. 
Daar sulfurea in de eicellen slechts albicans-gameten, biennis in 
het pollen slechts rubens-gameten vormt, mocht deze kruising slechts 
de combinatie albicans rubens — biennis opleveren. De VRIES ver- 
meldt dan ook, dat hij uit deze kruising slechts biennis verkreeg. 
Wij verkregen eveneens O. biennis en wel ten getale van 32, maar 
bovendien 88 sulfurea’s. Naar alle waarschijnlijkheid hebben wij 
hier met een grove proeffout te doen ten gevolge van vroegtijdige 
zelfbevruchting der sulfurea’s. Ook in proef 37B verschenen onver- 
wachte planten — gelukkig in veel geringer percentage — gelijk aan 
de moeder, Juist dit feit, dat in beide gevallen, de niet-verwachte 
nakomelingen aan de moeder gelijk waren, spreekt zéér ten gunste 
van ongewilde zelfbestuiving. 
PROEFNUMMER 37B. O. biennis Q x biennis sulfurea à. 
Biennis vormt in de eicellen alleen albicans-gameten, sw/furea in 
het pollen slechts sulfans-gameten. Verwacht werd dus slechts de 
combinatie albicans sulfans — sulfurea, die dan ook ten getale van 
102 optrad. De bovendien aangetroffen 9 biennis exemplaren ont- 
stonden wel ten gevolge van ongewilde zelfbestuiving der moeder. 
PROEFNUMMER 38. O. Lamarckiana, roodnervig van RUYS, ZELF- 
BESTOVEN. 
Verkregen werden 10 roodnerf Lamarckiana’s en3 witnerf Lamar- 
ckiana’s. De proef is te klein om resultaten te trekken; ik vermoed 
met RENNER, dat roodnervige Lamarckiana’s deze kleur danken 
aan vroegere kruising met biennis of — meer algemeen — met een 
rubens-complex en dat het complex, dat een „roodfactor” van het 
rubens-complex door uitwisseling ontving, dit weer gemakkelijk los- 
laat, waardoor het afsplitsen van witnervige Lamarckiana’s ver- 
klaard wordt. 
