er ve 
hei er Ade a 77 
I eee me kar 
DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMÈREN. 47 
lingen: rigens curvans — muricata en velans curvans — gracilis. 
Inderdaad werden 67 muricata’s en 21 gracilis verkregen, benevens 
een zeer opvallende segregont, die wij epzlobrordes hebben genoemd. 
Het meerendeel der muricata’s heeft aan de bloemknoppen sterker 
roodgestreepte kelken dan de zelfbevruchte muricata’s der proef 
23; misschien is hierbij uitwisseling tusschen het rigens en het 
velanscomplex van de moeder in het spel. 
O. gracilis ex 25B is gekenmerkt door: 
le. de smalle en stevige rozetten- en stengelbladeren; de rozetten zijn fraai 
violet; de middennerven donkerrood. 
2e. door het ook later min of meer rood blijven der middennerven, ook der 
stengelbladeren, al verliezen ook zoowel rozetten- als stengelbladeren 
ten slotte hun violette kleur. 
3e. de intensief roode en sterk gestippeld blijvende stengels met omgebogen 
toppen. 
4e. de, als bij fallax, roodgestreepte kelken der dikke bloemknoppen; het 
hypanthium is vuurrood. 
se. door de intensief gele kleur der bloemen, die van dezelfde grootte als 
die van coerulea zijn en ’s avonds vlak zijn uitgespreid. 
be. door stijlen, die belangrijk korter zijn dan de helmdraden en dikke stem- 
pellappen. 
Te. de ronde en roodgestreepte vruchten. 
8e. het rijkelijke schijnbaar goede pollen. 
Vergelijkt men gracilis met coerulea, dan is het duidelijk, dat 
het velans complex de smalte en stijfheid der bladeren en het hooge 
anthocyaangehalte, misschien ook de kortstijligheid veroorzaakt. 
Coerulea is dus een Jaeta-, gracilis een velutina-vorm. Men ziet 
hieruit hoe onmogelijk het is een goede nomenclatuur voor de Oeno- 
theren te maken, als men aan deze de namen der kernchimèren zelf 
te gronde legt. De combinaties rigens gaudens en curvans gaudens 
hebben evenveel recht op den naam murilaeta, want zoowel het 
rigens- als het curvans-complex is van muricata afkomstig, toch 
‘noemen wij slechts de eerste zóó en de laatste coerulea! Het eenige 
juiste ware: de Oenotheren naar hun samenstelling te noemen en dus 
van Oenothera rigens gaudens, Oenothera curvans gaudens enz. te 
spreken. 
O. epilobtotdes 25B81. 
Dit is wel de eigenaardigste segregont, die wij aangetroffen hebben. 
Zoowel GOEDEWAAGEN als mij viel dadelijk iets Epilobium-achtigs 
