DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMÈREN. 41 
stond uit 147 typische fallax, 37 witnervige fallax, 2 falloides, (18E 
20 en 18H16) overeenstemmend met de uit proef 1 verkregene, 
1 sub-falloïdes, 1 linearis en 1 lanceolata. 
O. subfalloides 18G4 
draagt haar naam met eere : zij houdt in den vorm harer rozetten- 
bladeren zoowat het midden tusschen fallordes en fallax. 
1. de rozet houdt het midden tusschen die van falloides en fallax, bladeren 
gebobbeld. 
de middennerven der rozetten, zoowel als der stengelbladeren, zijn rood. 
stengeltoppen roodgestippeld. 
kelk roodgestreept, hypanthium lichtrood. 
bloemgrootte en vorm als die van fallax. 
stijl belangrijk korter dan de helmdraden, stempellappen dik. 
vruchten niet roodgestreept. 
pollen uiterlijk goed. 
et Ot 25 Te 
O. falloides 18E20 is gekenmerkt door: 
le. de typische, maar zeer krachtige /alloides-rozet. 
2e. de bijna witte, hoogstens rose, middennerven der bladeren. 
3e. de roodgestippelde en ook overigens rood aangeloopen stengels. 
4e. den duidelijk roodgestreepten kelk en het roode hypanthium. 
5e. de vrij groote bloem, die lichter geel is dan die van fallax. 
6e. de stijl, die even lang is als de helmdraden en de vrij dikke stempellappen. 
7e. het ontbreken van roode strepen op de vruchten. 
8e. de aanwezigheid van schijnbaar goed pollen. 
O. linearis 18F7 is gekenmerkt doör: 
le. de zeer smalle rozettenbladeren, met vaak vuurrooden rand. 
2e. de witte middennerf der rozettenbladeren. 
Is rozet gebleven. 
O. lanceolata 18F20. 
Hoofdkenmerken zijn: 
le. de lanceolate, bobbelige wortelbladeren, aan welke de stengelbladeren 
vrijwel gelijk zijn, alle met een gelen of rooden smallen rand. 
2e. de witte of hoogstens rose middennerven zoowel der rozetten- als der 
stengelbladeren. 
3e. de opvallend roodgestippelde en ook overigens rood aangeloopen stengels. 
4e. de vlekkerig rood gestreepte kelken der bloemknoppen en het bijna groene 
hypanthium. 
5e. de zeer kleine vrij donkere bloemen. 
