36 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
26 typische Lamarckiana’s 
16 typische fallax 
17 roodnervige Lamarckiana’s 
18 witnervige fallax. 
O. laevifolia ex proef 9. plant 9B8. 
Hoofdkenmerken zijn: 
le. de vrij gladde, vrij smalle, spitse rozettenbladeren, aan welke de stengel- 
bladeren vrijwel gelijk zijn, 
2e. de witte middennerf, zoowel van de stengel- als van de rozettenbladeren. 
3e. de roodgestippelde stengeltoppen. 
4e. de roodgestreepte kelken der spitse bloemknoppen. 
5e. de groote bloemen, met betrekkelijk smalle petala, waardoor deze bij de 
geopende bloem niet aaneensluiten. 
_ 6e. de stijl is ongeveer even lang als de helmdraden, de stempels blijven samen- 
gevouwen. 
Je. de vruchten hebben geen roode strepen. 
8e. het schijnbaar goede pollen. 
Een rubens-complex schijnt hier niet, een velanscomplex wèl aan- 
wezig te zijn. 
O. biennoides ex proef 9. plant 9D27 
is gekenmerkt door: 
le. de vrij gladde rozetten- en stengelbladeren, die kleiner dan bij O. fallax 
zijn en wel wat aan die van biennis herinneren. 
2e. de roode nerven, zoowel der rozetten- als der stengelbladeren. 
3e. het ontbreken van roode stippels op de stengels. 
4e. de zwak roodgestreepte kelken der dikke bloemknoppen. 
Se. de in vorm en grootte met die van btennilaeta overeenstemmende bloemen, 
van welke zij zich echter scherp onderscheiden door roode strepen op 
den kelk en het eenigszins roode hypanthium. 
6e. door de veel dikkere stempellappen als bij biennilaeta ; de stijl is meestal 
aanmerkelijk korter dan de helmdraden. 
7e. door het ontbreken van roode strepen op de vruchten. 
8e. door schijnbaar goed pollen. 
Een velans-complex uit zich niet, met uitzondering van de zwak- 
roode strepen op den kelk ; de roodnervigheid is wel een uiting van 
het rubens-complex. 
PROEFNUMMER 10. O. Lamarckiana ZELFBESTOVEN. 
Daar de isogame O. Zamarckiana velans- en gaudens-gameten vormt, 
van welke alleen de velans-gaudenscombinatie levensvatbaarheid be- 
zit, werd alleen O. Zamarckiana verwacht. 
