DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 35 
Lamarckiana’s, voor zooverre deze ten minste, evenals Lamar- 
ckiana, 14 chromosomen hebben. 
Tot eene zelfde opvatting komt RENNER, die in het Zschr. f. Abst. 
u. Verb.lehre 18 Heft 3/4 Dec. 1917, p. 246 zegt: 
„Die Komplexe velans und flavens vermögen den Rotfactor von 
„rubens abzureiszen, weil sie etwa gleich starke „Affinitat” zu dem 
„Factor haben, wie rubens; albicans dagegen stösst den Rotfactor 
„ab oder zieht ihn wenigstens nur schwach an”, en op p. 247: 
„Die Erfahrung mit dem Rotvervenfactor ist wichtig, weil er zeigt, 
„dass zwischen den beiden Artverschiedenen (recte: verschieden 
„gearteten) Komplexen, die durch Kreuzung zweier Arten (recte: 
„Kernchimaeren) mit einander verbunden werden, doch Factoren 
„ausgetauscht werden können, wenn auch in bezug auf die wichtig- 
„sten Charactere die Komplexen in den Keimzellen des Bastards 
„(recte: des Kreuzungsproductes) ziemlich rein wieder in die Erschei- 
„nung treten.!) Mit der Blütengrösse und der Griffellange steht es 
„augenscheinlich ähnlich wie mit der Farbung der Nerven.” 
Beschrijving der in deze cultuur opgetreden vormen is, na het ge- 
zegde, wel niet noodig, slechts zij er nogmaals op gewezen, dat onze 
witnerf-Lamarckiana’s volkomen met die van DE VRIES overeen- 
stemmen, behalve in de omstandigheid, dat de onze roodgestreepte 
kelken en intensief roode strepen op de vruchten hebben, terwijl 
anthocyaan zoowel op den kelk als op de vruchten van DE VRIES’ 
Lamarckiana’s ontbreekt. 6 
Ten slotte mag nog vermeld worden, dat de fallordes 8B17 drie 
bloemen met 9 meeldraden heeft voortgebracht. 
PROEFNUMMER 9. O. fallax 2 X O. Lamarckiana 6. 
Aangezien beide isogaam zijn, werd hetzelfde resultaat als in de 
vorige proef verwacht. Inderdaad verkregen wij dan ook, naar de 
rozetten beoordeeld, 47 Lamarckiana’s en 39 fallax-planten. Boven- 
dien echter nog twee segregonten, van welke wij de eene /aevzfolia, 
de andere biennoides hebben genoemd. 
Bij den bloei bleek echter eene dergelijke uitwisseling te hebben 
plaats gegrepen als bij de vorige proef en moesten wij, onder de 
toen bloeienden, onderscheiden: 

1) Men lette op de tegenspraak tusschen dezen zin en den opp. 27 aange- 
haalden. 3 
