28 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
Oenotheren als complex-heterozygoten 1), de omstandigheid, dat de 
gaudens- en velans-complexen zóó onveranderd bleven, dat ook, als 
ze met anders geaarde complexen combinanten hadden gevormd, 
ze toch nog gebruikt konden worden om O. Lamarckiana te re- 
construeeren. Thans zegt hij | c., p. 665 in tegenstelling met zijn 
vroegere opvatting: „Aus der Kreuzung murilaeta X murivelutina 
habe ich unter 19 exemplaren kein einziges typisches Lamarckiana 
individu zu Gesicht bekommen.” Dit kan m. i. verschillende oorzaken 
hebben: l® is de cultuur zeer klein, 2° is Lamarckiana een Lin- 
neon en dus het begrip „typische Lamarckiana” subjectief, en 3° be- 
staan — ik wees daarop vroeger reeds — absolute kernchimeren 
niet, doordat wel altijd eenige uitwisseling tusschen de complexen 
plaats grijpt. Door welke omstandigheden die uitwisseling bepaald 
wordt, weten wij niet, misschien is dit van uitwendige omstandig- 
heden afhankelijk, zeker is het ten minste, dat ik te Bennebroek 
in een kruising van O. murilaeta X O. murivelutina (proef 13A) wel 
degelijk behalve 49 murivelutina’s 11 typische Lamarckiana’s ver- 
kreeg. 
RENNER meent, dat ik de kruisingsproducten der Oenotheren voor 
‚te constant houd „weil er (ich) sie aus eigner Anschauung nur in 
geringem Umfang kennt”. Ik houd het er voor, dat hij de verschilien 
in Fy overschat, omdat hij de zoo oneindig veel grootere verschillen, 
die in Fo bij bastaarden optreden, in het geheel niet kent, en herhaal 
wat ik boven zei, dat het verschil tusschen kernchimèren en bastaar- 
den vooral dan duidelijk wordt als men tracht — op dezelfde wijze 
als bij de Oenotheren — bij Antirrhinum-kruisingen het resultaat te 
voorspellen. 
Ik ben het dan ook niet met RENNER eens, als deze zegt: 
„Nach den bis jetzt bekannten Tatsachen hat es den Anschein, 
dass gewöhnlich eine neue Verbindung zweier Oenothera-Komplexe 
zunächst einen echten Bastard im Sinne LoTsy’s liefert und dass erst 
weiterhin aus der zunächst spaltenden Hybride mehr oder weniger 
stabile Komplexheterozygoten (Kernchimeren) hervorgehen, ähnlich 
wie Rosen das Konstant werden der späteren Bastardgenerationen 
von seinen Erophila-kreuzungen beschrieben hat.” 

1) Deze uitdrukking is, sinds MORGAN heeft aangetoond, dat ook bij men- 
delende bastaarden de eigenschappen zich in complexen vererven, niet langer 
onderscheidend. 
