DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 23 
2A14 is gekenmerkt door: 
le. de zeer forsche en zeer breedbladige rozet. 
2e. de witte kleur der bladmiddennerven. 
3e. de ongestippelde stengeltoppen. 
4e. de anthocyaanvrije kelkbladeren. 
5e. de bloemen, die, wat haar grootte betreft, het midden houden tusschen 
O. fallax en O. Lamarckiana. 
6e. de dikke stempellappen en door de stijlen, die iets korter zijn dan de 
helmdraden. | 
7e. de afwezigheid van roode strepen op de vruchten. 
Se. de aanwezigheid van uiterlijk goed pollen. 
2D6 is gekenmerkt door: 
le. de forsche en breede bladeren der rozet, ongeveer het midden houdend 
tusschen die van 2Al4 en van gewone biennilaeta. 
2e. door de witte kleur der bladmiddennerven. 
3e. door het ontbreken van roode stippels op de stengels. 
4e. bloemknoppen 
5e. bloemen Alles geheel als bij gewone biennilaeta; hoogstens is 
6e. stijlen » de stijl iets korter dan bij deze en zijn de bloemen, 
7e. vruchten die ’s avonds vlak uitgespreid zijn, iets kleiner. 
8e. pollen. 
Het ontbreken van het velans-complex in deze cultuur blijkt dui- 
delijk uit de afwezigheid van anthocyaanstippels op den stengel en 
anthocyaanstrepen op den kelk, terwijl tevens blijkt, dat de wèl aan- 
wezige albicans- en gaudens-complexen geen anthocyaan doen ont- 
staan. 
PROEFNUMMER 3. Biennivelutina ZELFBEVRUCHT. 
De veronderstelling, dat deze kernchimère albicans- en velans- 
gameten in de eicellen en slechts velans-gameten in het pollen vormt, 
wordt door deze proef volkomen bevestigd. Zij leverde 128 bzennz- 
velutina’s en verder slechts ééne zeer smalbladige segregont, die 
wij O. linearis hebben genoemd. 
O. biennivelutina ex proef 3 is gekarakteriseerd door: 
le. de, in vergelijking met O. biennilaeta, veel smallere en grijzere rozetten- 
bladeren, die aan den rand vaak anthocyaan vertoonen; ook de stengel- 
bladeren zijn smal en grijs. 
2e. de witte middennerven der bladeren. 
3e. de roodgestippelde stengeltoppen. 
4e. de roode strepen op de kelkbladeren, die echter bij verschillende indivi- 
duen in intensiteit verschillen; het hypanthium is geel. 
