22 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
Ae. de spitse bloemknoppen zonder anthocyaan, waardoor geen kleurcontrast 
tusschen kelk en hypanthium bestaat. 
5e. de bloemen zijn gemiddeld wat kleiner dan die van fallax en lichter geel. Op- 
merking verdient, dat hoewel de groote meerderheid der planten met bloemen 
van dezelfde grootte prijkt, toch die, welke de allergrootste voortbrengen, be- 
langrijk grootere bloemen vormen, dan die, welke de allerkleinste producee- 
ren; ’s avonds zijn de bloembladen geheel uitgespreid. 
6e. de stijlen zijn slechts weinig langer dan de helmdraden. 
Te. roode strepen op de vruchten ontbreken. 
8e. uiterlijk goed pollen is aanwezig. 
O. biennilaeta sectoriaalbont ex proef 2. 
Trad in slechts één exemplaar op; afgezien van het bont-zijn was 
de plant in alle opzichten eene gewone biennilaeta. , 
Duidelijk zijn 2 soorten van bont te onderscheiden; op de meeste 
takken is het bont een zuiver geel-wit, op andere heeft het een aurea- 
kleur; behalve bonte komen ook geheel groene takken voor, ter- 
wijl van andere takken de eene overlangsche helft bont, de andere 
groen is. Ook bladeren kunnen aan de eene zijde der middennerf 
groen, aan de andere zijde bont zijn en hetzelfde geldt van de 
bloemknoppen. 
De plant is klaarblijkelijk eene sectoriaalchimère ; uit de plaatsing 
der verschillende soorten van takken volgt, dat zij ongeveer zóó 
is samengesteld. 
Aureabont … /Z 




0 verlangsch 
hal f- groenz 
tak 
De verschillende cilindersectoren zijn echter klaarblijkelijk, naar 
den top van den stengel toe, eenigszins spiraalvormig gedraaid. 
O. biennilaeta gigas ex proef 2. 
Van den aldus aangeduiden vorm traden 2 planten op: 2Al4 en 
2D6. Deze verschillen op zoodanige wijze, dat men zou vermoeden, 
dat indien 2A14 werkelijk mocht blijken tetraploid te zijn, 2D6 
triploid — dus een zoogenaamde Hero-vorm — zal zijn. 
