DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 2] 
Hoofdkenmerken zijn: 
le. het veel sterker gebobbeld zijn der stengelbladeren dan bij 0. fallax, waar- 
door er hier minder verschil tusschen stengel- en rozettenbladeren is dan 
bij deze, Ook vertoonen de bladeren vaak smalle, roode randen. 
2e. de, evenals bij fallax roode middennerven der bladeren, maar de over het 
algemeen bruinere tint dier bladeren. 
3e. de roodgestippelde stengeltoppen. 
4e. de groote overeenkomst tusschen de bloemknoppen van nova en fallax; 
bij beide zijn de kelkbladeren roodgestreept en is het hypanthium geel, 
bij nova zetten zieh echter de strepen op den kelk minder ver, zoowel naar 
den top, als naar de basis van den knop toe, voort. 
5e. de bloemen hebben zeer veel overeenkomst met die van fallax, sprei- 
den zich echter reeds overdag uit, terwijl die van fallax overdag half ge- 
sloten zijn. 
6e. de stijl is ongeveer even lang als de helmdraden. 
7e. de vrucht heeft 4 overlangsche anthocyaan-strepen. 
8e. uiterlijk goed ontwikkeld pollen is aanwezig. 
Opmerking verdient, dat alle segregonten roode bladnerven hebben 
en alle ook roodgestippelde stengeltoppen. Daar alle uit de com- 
binatie van velans- en rubens-gameten zijn ontstaan en de roode 
stippeling door het velans, de roodnervigheid door het rubens- 
complex wordt veroorzaakt, is er alle reden om aan te nemen, daf 
uitwisseling tusschen deze complexen de oorzaak van het ontstaan 
der segregonten of, zooals DE VRIES hen noemt, der mutanten is. 
Hoe deze zou kunnen plaats vinden, zullen wij later bespreken. 
PROEFNUMMER 2. O. biennilaeta ZELFBESTOVEN. 
De veronderstelling, dat ©. bzennilaeta eene kernchimère is, die 
in de eicellen albicans- en gaudens-gameten vormt en in het pollen 
uitsluitend gaudens-gameten, werd volkomen bevestigd. Verkregen 
werden nl. 188 biennivelutina’s, onder welke één sectoriaal-bonte, 
bovendien echter 2 zeer breedbladige en forsche planten, die mis- 
schien het beste als bzennilaeta gigas kunnen worden aangeduid. 
Indien deze benaming juist is, zal moeten blijken, dat zij tetraploid zijn. 
O. biennilaeta ex proef 2. 
Hoofdkenmerken zijn: 
le. de betrekkelijk breede bladeren. 
2e. de volkomen witte bladmiddennerven. 
3e. het ontbreken van roode stippels op de stengeltoppen. 
