18 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
als der stengelbladeren, waarbij opmerking verdient, dat de stengelbladeren 
minder breed, minder gebobbeld en spitser zijn dan de rozettenbladeren 
en daardoor de stengelbladeren van O. fallax naderen. Opvallend is de 
breedte en regelmatigheid der bebladerde stengeltoppen, van boven gezien. 
3e. de roode stippels op de stengeltoppen, wederom door anthocyaan in de 
bases der stengelharen veroorzaakt. 
4e. de roode, eenigszins in overlangsche strepen geordende, maar onregelmatige 
vlekken op de kelkbladeren in tegenstelling met het gele hypanthium; de 
dikke en stompe vorm van den bloemknop. 
5e. de ongeveer met die van fallax overeenkomende bloemgrootte ; de bloem 
gaat echter nooit zoover open als die van fallax en blijft, als die van 
Lamarckiana, eenigszins komvormig, is echter slechts korten tijd fraai open, 
spoedig zijn de petala verfomfaaid. 
„6e. het dikke onregelmatige uiterlijk der veelal gedeeltelijk met elkaar ver- 
groeide stempellappen; de ongezonde, min of meer verschrompelde an- 
theren. De stijl is ongeveer even lang als de helmdraden. 
7e. de zich bij isolatie bijna nooit ontwikkelende vruchten, ontwikkelen zich deze, 
na vreemdbestuiving, wèl dan blijven de vruchten kort en daardoor naar 
verhouding zeer dik en vertoonen 4 roode overlangsche strepen. 
8e. de bijna volkomen steriliteit, ja zelfs het vaak bijna geheel ontbreken van 
het pollen. 
Bezien wij deze-kenmerken nader, dan blijkt, dat het velans-com- 
plex zich uit door de roode stippels op de stengeltoppen en door 
de, evenwel gereduceerde, roode strepen op de kelkbladeren; het 
rubens-complex door de roodaervigheid. 
Eén der beide complexen schijnt wel onveranderd te zijn, ten 
minste het vorige jaar gaf een lata gekruist met fallax, alleen fal- 
lax-exemplaren, wier aantal (3) echter te gering was om een besluit 
omtrent het andere complex te trekken. 
Oenothera nanella ex proef 1. | 
Nanella trad ten getale van 4 exemplaren in deze cultuur op. Zij 
is in de eerste plaats gekenmerkt door hare geringe grootte en ver- 
der door: 
le. het zezr gedrongene der rozet, wel ten deele althans door den schuitvorm 
der bladeren veroorzaakt, die het gevolg is van de dichte tegen elkaar 
plaatsing der rozettenbladeren. 
2e. doordat de middennerven der bladeren zeer lang wit blijven, alhoewel zij 
ten slotte toch rood worden. 
3e. door de roodgestippelde stengeltoppen. 
4e. door den, evenals bij O. fallax, gestreepten kelk en het gele hypanthium. 
Se. door. de geringe bloemgrootte (ongeveer als die van 0. gracilis) met niet 
geheel aaneensluitende petala. 
