16 DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 
tusschen O. fallax en O. biennis ziet, dat: „Unterschiede kommen 
vor, waren aber nicht so erheblich oder so deutlich, dass davon 
eine Beschreibung entworfen werden könnte (l. c., p. 31). Dit ver- 
schil in opvatting is weer een bewijs voor het meerdere malen door 
mij opgemerkte, dat wij bij het constateeren van overeenkomst en 
verschil altijd subjectief oordeelen en geneigd zijn den nadruk te 
leggen op een of ander kenmerk, dat ons het eerst opvalt en ons 
daardoor het belangrijkst schijnt te zijn. | 
Juist in dit geval is dit duidelijk; ons viel het eerst de overeen- 
komst tusschen de rozetten van ©. fallax en die van ©. Lamarckiana 
op, DE Vries waarschijnlijk de overeenkomst in roodnervigheid bij 
de reeds doorgeschoten exemplaren van ©. fallax en O. biennis, 
zoowel als die in bloemgrootte; beide toch zijn belangrijk klein- 
bloemiger dan O, Lamarckiana. 
Bovendien mag niet vergeten worden, dat onze Lamarckiana niet 
volkomen gelijk is aan die van DE Vries. Bij onze Lamarckiana’s 
zijn de kelkbladeren duidelijk rood gestreept 1), evenals bij onze 
O. fallax, wat natuurlijk een punt van overeenkomst tusschen O. 
fallax en O. Lamarckiana schept en een punt van verschil tusschen 
O. fallax en O. biennis, bij welke laatste de kelkbladeren effen 
geelgroen zijn. 
De Vries’ Lamarckiana daarentegen stemt met ©. biennis over- 
een in het ontbreken van de roode kleur der kelkbladeren en zijn 
fallax doet dit, blijkens den boven aangehaalden zin, blijkbaar ook; 
het is dus zeer begrijpelijk, dat DE VRIES meer overeenkomst tusschen 
O. fallax en O. biennis ziet dan wij. 
Toch is er één verschil, dat zonder twijfel ook DE Vries’ Lamar- 
ckiana en fallax eenerzijds van O. biennis anderzijds onderscheidt 
nl. het feit, dat de beide eerste roodgestippelde stengeltoppen heb- 
ben — veroorzaakt door anthocyaan in de verbreede basale cellen 
der stengelharen —, een kenmerk, dat, daar het bij O. biennis 
ten eenenmale ontbreekt, waarschijnlijk aan het velans-complex 
gebonden is. Dit blijkt ook daaruit, dat het bij O. biennivelutina — 
eene albicans velans combinante — wel aanwezig is, bij O. bien- 
ae — eene albicans gaudens: combinante — daarentegen niet. 
1) Effen gels kelkbladeren adden sommige Lamarckiana-achtige planten 
uit proef n°. 16B zie echter aldaar, voor verdere afwijkingen, die de deter- 
minatie dezer planten onzeker maakt. 
