DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 15 
zijn der kroonbladeren — zooals bij de meeste der door ons onderzochte 
Oenotheren — in tegenstelling met O. Lamarckiana, wier bloemen steeds 
min of meer komvormig blijven. 
6e. de — in vergelijking met O. Lamarckiana — dikkere stempellappen en 
den, in lengte, tusschen die van O. biennis en O. Lamarckiana staanden 
stijl. Terwijl deze bij O. Lamarckiana belangrijk langer en bij O. biennis 
korter dan de helmdraden der stamina is, is zij bij O. fallax even lang 
of iets langer dan de helmdraden. 
7e. de 4 zeer duidelijke overlangsche roode strepen op de vruchten. 
8e. het rijkelijke pollen. 
Oenothera fallax gelijkt in het rozettenstadium zeer sterk op O. 
Lamarckiana, doch heeft roode bladmiddennerven, terwijl O. Lamar- 
ckiana witte heeft. Intusschen is op te merken, dat HERIBERT NILSSON 
het eerst op het bestaan van zekere vormen gewezen heeft, die hij 
roodnervige Zamarckiana’s noemt en die ook wij verkregen hebben, 
zoowel uit Lamarckianazaad van Ruys te Dedemsvaart betrokken, 
als uit door ons gemaakte kruisingen tusschen O. Lamarckiana en 
O. fallax. 
Eerst bij den bloei kan men deze roodnervige Lamarckiana’s van 
O. fallax onderscheiden, door hun, in den regel, grootere bloemen 
en vooral — in twijfelachtige gevallen — door de veel gracilere 
stempellappen der roodnervige Lamarckiana’s. Wij zullen later zien, 
dat wij ook planten verkregen hebben, die het beste kortweg als 
witnervige fallax te karakteriseeren zijn. 
©. fallax en O. Lamarckiana vertoonen dus inderdaad eene be- 
langrijke mate van overeenkomst. Ten deele berust deze zeker op 
het feit, dat beide het velanscomplex gemeen hebben; overigens 
heeft O. fallax natuurlijk het rubenscomplex, O. Lamarckiana het 
gaudenscomplex. 
Nu heeft RENNER er reeds op gewezen, dat klaarblijkelijk het gau- 
dens- en het rubens-complex veel overeenkomst bezitten en wij zullen 
straks in onze proeven voorbeelden aantreffen, die deze meening 
. bevestigen. Dit draagt er natuurlijk zeer toe bij om de groote habi- 
. tueele overeenkomst tusschen O. fallax en O. Lamarckiana begrij- 
pelijk te maken, welke overeenkomst, voor ons althans, veel grooter 
is dan de door DE VRIES zoo zeer op den voorgrond gestelde over- 
eenkomst tusschen O. fallax en O. biennis (Mutationstheorie III, p.31). 
Toch is het bij de overeenkomst tusschen het rubens- en het 
gaudens-complex interessant, dat DE VRIES zoo groote overeenkomst 
