LOTSY, PROEVEN EN BESCHOUWINGEN OVER EVOLUTIE. 1 
van den strijd om het bestaan, is geen opleving, maar toont 
slechts het hoogere weerstandsvermogen der het laatst te 
gronde gaanden. 
XVIII. Het begrip „syngameon” en het begrip „soort” der systematici 
dekken elkaar niet. De gebruikelijke soorten der systematici 
zijn willekeurige samenvattingen van op elkaar gelijkende 
individuen. 
XIX. Het soortbegrip der systematici is voor evolutie waardeloos. 
XX. Om verwarring te voorkomen, zullen groepen, die door de 
systematici als soorten plegen te worden aangeduid, door ons 
Linneonten worden genoemd. 
I. DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN, 
door J. P. Lotsy met medewerking van H. N. KoorMAN 
en M. A. J. GOEDEWAAGEN. 
INLEIDING. 
Er is geen de minste twijfel meer aan, dat Hugo DE VRIES ons 
in Oenothera een onderzoekingsobject van den eersten rang op het 
gebied der experimenteele evolutie heeft gegeven, en wel — zoo- 
als uit het volgende zal blijken — omdat de evolutie bij de Oeno- 
thera’s, aan groote bijéén blijvende complexen is gebonden, die het 
veel gemakkelijker maakt hier den invloed van het de verandering 
bepalende na te gaan, dan bij bastaarden, bij welke de evolutie 
aan kleinere, overal heenzeilende, complexen gebonden is. 
De eerden sleutel tot het Oenothera-probleem gevonden te hebben 
komt zonder twijfel aan RENNER toe, de mogelijkheid tot toetsing — 
reeds door RENNER zelf ter hand genomen en in hoofdzaak uit- 
gevoerd — aan DE VRIES, door diens ontdekking der isogamie, 
half-heterogamie en heterogamie. Volkomen onverklaard blijft nog 
waarom bij de Oenotheren een belangrijk deel van de makrogono- 
tokonten en de helft van iedere mikrogonotokont!) te gronde gaat 
en waarom ,,homozygote” d.w.z. levensvatbare vereeniging van 
‘gelijk-geaarde gameten bij hen niet mogelijk is. Dit laatste feit ver- 
klaart echter het te gronde gaan van de heltt der embryonen bij 
1) Indien dit ten minste juist is. 
