6 
XIV. 
XV. 
XVI. 
XVII. 
LOTSY, PROEVEN EN BESCHOUWINGEN OVER EVOLUTIE. 
king van „uitwendige” omstandigheden. Wat men in den regel 
als aanpassing opvat is slechts de uiting van reeds aanwezige 
qualiteiten. Een voorbeeld mag dit duidelijk maken. Overgang 
van een zoetwaterdier naar zeewater en van dit naar zout- 
meren en vice-versa wordt in den regel als een proces van 
geleidelijke aanpassing beschouwd. LOEB kon echter aantoonen, 
dat de eieren van den zee-visch Fundulus zich even goed in 
gedistelleerd water als in zeewater, als in water met hooger 
zoutgehalte ontwikkelen. Die eieren zijn dus van nature im- 
muun tegen sterke wisselingen aan zoutgehalte en dit wekt 
den schijn van aanpassing; m.i. terecht zegt dan ook Loes: 
„The only consistent attitude is that of the physicist who 
„assumes that the reactions and structures of animals are 
„consequences of the chemical forces, which no more serve a 
„purpose than those forces responsible for the solar systems”. 
Dat men vele „nuttige” en daardoor schijnbaar adaptieve 
eigenschappen bij een individu kan aanwijzen is eenvoudig 
het gevolg van de omstandigheid, dat slechts die, welke die 
eigenschappen ab initio bezaten, bleven bestaan, terwijl tal- 
looze andere, welken zij ontbraken, te gronde gingen. 
In de natuur vereenigen zich de individuen tot paringsge- 
meenschappen of syngameonten. 
Evenmin als een individu, vermag een syngameon zich aan 
te passen, maar het kan weerstand bieden aan veranderde 
omstandigheden, doordat de verschillend geaarde gameten 
binnen een syngameon verschillende combinaties toelaten, van 
welke — al naar de heerschende omstandigheden — telkens 
andere in leven blijven; dit vermogen om aan verschillende 
omstandigheden het hoofd te bieden, neemt natuurlijk toe als 
in een syngameon leden van een ander syngameon worden 
opgenomen. 
Het leven heeft met zooveel ongunstige factoren te kampen, 
dat het effect van den strijd om het bestaan altijd is: uit- 
sterving. Als consolatie worden die vormen, welke het laatst 
te gronde gaan, geselecteerd genoemd. 
De ware oorzaak van het ontstaan van nieuwe vormen is 
dus: kruising; de ware oorzaak van hun verdwijnen: de aan 
het leven ongunstige factoren. De selectie, die het gevolg is 
