PROEVEN EN BESCHOUWINGEN OVER EVOLUTIE 
door J. P. Lorsy. 
Onder dezen titel hoop ik een aantal opstellen door mij en mijne 
medewerkers, naar aanleiding van het werk in den proeftuin van 
de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen geschreven, in 
dit Tijdschrift te kunnen openbaar maken. . 
Ten einde den lezer reeds dadelijk een inzicht te geven in den 
gang van het onderzoek, volgt hier eene opsomming der werkhy- 
pothesen, die thans gevolgd worden, maar natuurlijk gewijzigd zullen 
worden, naar mate de resultaten van het onderzoek dit vereischen. 
I. 
Er bestaat geen erfelijke variabiliteit, om de eenvoudige reden, 
dat er noch erfelijkheid noch variabiliteit bestaat. Onder erfelijk- 
heid wordt hier verstaan het vermogen van een individu om aan 
dat individu eigene persoonlyke eigenschappen op zijn nakome- 
lingen over te brengen, onder variabiliteit: de mogelijkheid tot 
vorming van nieuwe „genen”. 
Wij weten thans, dat de ouders geen persoonlijke eigenschap- 
pen op de nakomelingen overbrengen, maar dat hun rol een 
geheele passieve is nl. het overbrengen van de — al dan niet 
dooreengemengde — eigenschappen der gameten uit welke zij 
ontstonden. Bij vele organismen bestaan’ dan ook in het geheel 
geen ouders — het beste bewijs, dat deze voor evolutie ont- 
beerlijk zijn — doch geschiedt, waar deze plaats grijpt, de 
dooreenmenging der eigenschappen van de gameten direct in 
hun versmeltingsproduct: de zygote. Ouders zijn secondaire 
vormingen, eerst ontstaan nadat de zygote het vermogen kreeg 
zich te deelen. 
Dit, voor evolutie principiëele, punt is reeds in 1885 door 
AUGUST WEISMANN in zijne Prorectoratsrede in Tübingen duide- 
lijk uitgesproken, toen hij zeide: 
„Die Naturzüchtung operirt nur scheinbar mit den Qualitäten 
