106 BOEKBESPREKING. 
sterk aangetaste koolrapen werd dit verholpen. Hierop werd in 1908 
gezaaid; thans werden slechts bij uitzondering ziektevrije planten aan- 
getroffen. Hiervan werden er eenige uitgekozen, die — oogenschijnlijk 
zelf volkomen gezond en goed ontwikkeld — zich bevonden op 
overigens geheel verwoeste perceelen of deelen daarvan. Door deze 
voort te kweeken werden eentiental families verkregen, waarvan enkele 
reeds aanstonds door een buitengewoon weerstandsvermogen uitblon- 
ken. Van 1909— 1916 werd hiermede verder gewerkt en door selectie 
deels op sterk besmette, deels op niet of weinig besmette velden, 
variëteiten verkregen, die, zoowel wat weerstandsvermogen als wat 
opbrengst betreft, aan hooge eischen konden voldoen. — De schrijver 
legt er ten slotte den nadruk op, dat ook deze niet als geheel on- 
vatbaar te beschouwen zijn. Naast deze cultuur zal ook de directe 
bestrijding, vooral door goede afwatering en kalkbemesting, voor- 
alsnog niet verwaarloosd mogen worden. 
VAN DER LEK. 

DANIEL, L., 1917 Influence de la greffe sur les produits d’adap- 
tation des Cactées (C. R. Ac. Sc. Paris CLXIV. p. 318—323). 
Schr. bestudeerde den invloed, dien Epiphyllum ondervond, nadat 
hij op Opuntia was geënt. Ofschoon door deze enting de uit- en 
inwendige bouw van Epiphyllum niet veranderden, kon schr. door 
een microchemisch onderzoek vaststellen, dat de hoeveelheden zuren 
en slijm aanmerkelijk waren verminderd. Aannemende, dat deze 
stoffen op grond van hun waterbindend vermogen in dienst staan 
van de xerophytische aanpassing, meende DANIEL hieruit te moeten 
concludeeren, dat de aanpassing van Epiphyllum onder invloed van 
den onderstam was gewijzigd. Bovendien kon worden aangetoond, 
dat de gebruikte individuën van Epiphyllum na de enting gemakke- 
lijker modificeerbaar waren en dan ook onder veranderde omstan- 
digheden beter groeiden. 
GOEDEWAAGEN. 

