BOEKBESPREKING. 107 
JOHANNSEN, W., Arvelighed i historisk og experimentel Belys- 
ning. Andet Oplag. Kjöbenhavn og Kristiania. (Gyldendalske 
Boghandel. 294 pg. 1917). 
Dit boek is niet in de eerste plaats voor vakgenooten geschreven 
en toch nergens „populair”. Het heeft dezelfde goede solied-weten- 
schappelijke stempel, als die wij dikwijls aantreffen in Amerikaan- 
sche publicaties, b.v. de bekende boeken van MORGAN, CAMPBELL, 
COULTER & CHAMBERLAIN, WILSON, J. LOEB, die volkomen weten- 
schappelijk en tevens leesbaar zijn, die zonder de resultaten van 
anderen te negeeren, in de eerste plaats op eigen werk steunen. 
Bovendien heeft dit boek echter een trek, die wel speciaal Euro- 
peesch genoemd kan worden, nl. de filosofisch-historische waar- 
deering van vroegere en heel vroege denkers. 
„Arvelighed” is bestemd voor des schrijvers ontwikkelde land- 
genooten, om bij hen een opruiming te houden onder de nog overal 
vastzittende oudere opvattingen over erfelijkheid. Evenals hij in zijn 
schitterend boekje over „Valsche Analogieën” meer in het algemeen 
te wapen trok tegen het blindelings toepassen van nog niet gecon- 
solideerde denkbeelden en theorieën door personen, die de draag- 
wijdte daarvan niet kunnen overzien, wil hij met dit werk de vast- 
staande en nog onzekere gegevens en resultaten van de moderne 
erfelijkheidsleer ziften en vooral. de grenzen van het tot dusverre 
bekende voor den belangstellenden lezer duidelijk laten uitkomen. 
Het is wel een héél bijzonder helder en aantrekkelijk werkje ge- 
worden! En hoe buitengewoon gunstig steekt het af bij de vele heel 
of half „geleerde” werken, die op dit gebied voor en na in Duitsch- 
land zijn verschenen! En vooral, hoeveel mooier toont zich in dit 
van geest tintelende geschrift het superieure schrijverstalent van 
JOHANNSEN dan in zijn Elemente der exakten Erblichkeitslehre! Dit 
was trouwens een boek met geheel andere bedoeling dan „Arve- 
lighed”, en op zichzelf een voortreffelijk leerboek, maar men zou 
er den schrijver bijna niet in herkennen, als men alleen op den 
stijl lette. 
Als inleiding tot de „ontvouwing van de moderne erfelijkheids- 
leer, zooals die belicht wordt door het Mendelisme, het beginsel 
van de zuivere lijnen en de cytologie”, geeft JOHANNSEN ons een 
discussie van de oude opvattingen. 
