s 
112 BOEKBESPREKING. 
nica. Vooral wat over het anti-alcoholisme gezegd wordt is lezens- 
waardig. Met het oog op het doel, waarvoor „Arvelighed” geschreven 
is, is dit slothoofdstuk een van de belangrijkste. Het zal er in Dene- 
marken veel toe bijdragen, verouderde en dikwijls onmenschelijk 
wreede opvattingen over erfelijkheid omver te halen. Hoe dikwijls 
vinden wij nog niet, vooral bij niet-biologen, de zonderlingste waan- 
wijsheid op het gebied van de erfelijkheid van karaktereigenschappen. 
Hoe vaak treffen wij niet in de literatuur en het dagelijksch leven 
oespelingen aan op „erfelijke belasting’, „minderwaardige ouders” 
en dergelijke, waarmede meestal geen exact inzicht gepaard gaat en 
waardoor maar al te dikwijls veel onnoodig leed wordt veroorzaakt. 
Het alles overwegend belang van een scherp onderscheid tusschen 
het werkelijk vaststaande en het slechts op vermoedens berustende 
wordt hier nog eens sterk onderstreept, en tevens elke conclusie 
afgewezen, waarbij geen bewuste rekening wordt gehouden met het 
verschil tusschen genotype en phaénotype. Nergens is aan dit laatste 
zóózeer behoefte als juist op dit gebied, waar opvoeding, milieu 
en klimaat het phaenotype zóó overwegend kunnen beïnvloeden. 
Het geheele boek verdient zeker, in onze taal overgebracht te 
worden, vooral wanneer een derde met de laatste resultaten uitge- 
breide uitgave zal zijn verschenen. Hun, die Deensch verstaan, zij 
het reeds nu warm aanbevolen. 
TJEBBES. 
