DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 121 
te zeggen: „It might perhaps not be a very great exaggeration to 
say that every gene in the germ plasm affects every part of the 
body”. 
Dat het begrip gen aan overdreven duidelijkheid of scherpe be. 
grenzing lijdt, zal dus wel niemand wenschen te beweren. 
Nog vager werd het genen-begrip — waaraan onafhankelijkheid 
der genen onderling verbonden was — toen meer en meer bleek, 
dat de door MENDEL uit zijn proeven afgeleide regel: 
„dass das Verhalten je zweier differirender Merkmale in hybrider 
Verbindung unabhängig ist von den anderweitigen Unterschieden 
an den beiden Stammpflanzen, allerminst algemeen geldigheid had, 
maar dat — wel verre van alle onderling afhankelijk te zijn, — 
sommige kenmerken steeds bijéénblijven of, zooals men dat noemde, 
gekoppeld waren, andere steeds uitééngingen of, zooals de tech- 
nische term luidt, elkaar afstooten. 
Om deze feiten te verklaren, werd naar eene hulphypothese ge- 
grepen, die aanneemt, dat de bastaard sommige soorten van gameten 
in grooter percentage dan andere vormt. 
Weer andere moeilijkheden deden zich voor, toen het scheen 
alsof verschillende genen eenzelfde effect konden hebben, zooals 
b.v. bij de kruisingen van roode met witte tarwe-rassen, die in Fo 
op 64 planten: 63 roode en slechts 1 witte opleverden, wat NILSSON- 
EHLE trachtte te verklaren door de aanwezigheid van drie verschil- 
lende genen R, S en T aan te nemen, die alle drie in staat waren 
roode kleur aan de tarwe-korrel te verleenen. Dit gaf aanleiding 
tot de hypothese der in gelijken zin werkende of cumulatieve genen. 
Eene nieuwe periode begon, toen MORGAN er in slaagde aan te 
toonen, dat bij de vlieg Drosophila ampelophila evenveel groepen 
van bijeenblijvende kenmerken aanwezig waren, als er chromosomen 
in de kernen der geslachtscellen dezer diertjes voorkomen. 
Wel verre van, zooals MORGAN meent, de genen-hypothese, te 
steunen, maakt dit feit, zooals ik hoop aan te toonen, deze ten 
eenenmale overbodig. 
In plaats van te zeggen: de waargenomen kenmerken worden 
door afzonderlijke genen veroorzaakt, kunnen wij voortaan volstaan 
met te zeggen: de chromosomen veroorzaken de onderzochte ken- 
