DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 123 
nen worden verklaard, door aan te nemen, dat deze ontstonden uit 
gameten, door den F‚-bastaard gevormd, ten gevolge van eene wille- 
keurige verdeeling der in de gonotokonten van deze aanwezige chro- 
mosomen over de kernen dier gameten. 
Het, voor mendelen, grondleggende feit nl. dat, indien het aantal 
verschillen tusschen de gekruiste ouders rn bedraagt, het aantal ver- 
schillende soorten van gameten, dat de F;-bastaard vormt 2" zal 
bedragen — uit welk feit alle overige kunnen worden afgeleid — 
is volkomen in overeenstemming met de veronderstelling, dat het de 
chromosomen zijn, die de kenmerken veroorzaken, want nooit is 
een geval bekend geworden, waarin gelyktydig meer verschillen 
mendelden, dan de gekruiste individuen chromosomen in hun ha- 
plonten hadden. 
Een vorm met 3 chromosomen in de haplont zal dus 2° = 8 ver- 
schillende gameten kunnen vormen, een vorm met 12 chromosomen, 
zooals de mensch, 212 — meer dan 4 duizend verschillende gameten. 
In zooverre komen wij dus zeer goed zonder de genen-hypo- 
these uit. 
Hoe staat het nu met gevallen van verschillende gleichsinnig wer- 
kende „genen” zooals b.v. NiLsSON—EHLE bij tarwe aannam. 
Het komt mij voor geheel overbodig te zijn hier verschillende 
genen aan te nemen, die een zelfde effect uitoefenen; wij komen 
volkomen goed uit als wij aannemen, dat hetzelfde effect altijd het 
gevolg van dezelfde oorzaak is of in casu, dat het een bepaald effect 
veroorzakende chromosoom meer dan ééns in een der haploide 
kernen der met elkaar gekruiste individuen aanwezig was. 
Indien dus slechts één chromosoom aanwezig is, dat een bepaald 
kenmerk veroorzaakt, zullen wij normaal mendelen moeten krijgen; 
indien zoodanig chromosoom meer dan ééns aanwezig ts, zullen wij 
de resultaten moeten zien optreden, die NıLsson—EHLE aan de gleich- 
sinnige werking van verschillende genen toeschreef. 
Dat dit inderdaad zoo is, moge het volgende schema toonen. Wij 
zullen daarin de chromosomen nummeren en aannemen, dat het 
chromosoom lin staat is het kenmerk A te verwekken. Om dit in 
het oog te doen vallen zullen wij in chromosoom I de letter A 
schrijven. 
Van de beide met elkaar gekruiste gameten bevat dus de eene 
de chromosomen 1, 2 en 3, de andere de chromosomen 4,5 en 6 
