
DE OENOTHEREN ALS KERNCHIMEREN. 129 
zelfde en welke door verschillende chromosomen worden veroor- 
zaakt en daartoe snijden wij ons zelf den weg af, als wij met onder- 
ling onafhankelijk gedachte genen blijven werken. 
In plaats van daardoor een beter inzicht te krijgen in wat bij krui- 
singen geschiedt, maken wij ons zelf dat inzicht onmogelijk, omdat 
daarbij het apparaat, dat de verdeeling van het de kenmerken ver- 
oorzakende bezorgt, het chromosomenstel, aan onze opmerkzaam- 
heid ontgaaten wij dus nooit de rol, die ieder chromosoom afzon- 
derlijk speelt, kunnen vaststellen. 
En juist hierop komt het aan. 
‘ Ook zal dit, naar alle waarschijnlijkheid mogelijk blijken, door 
combinatie van zorgvuldige bastaardanalyse op de wijze van MORGAN 
en zorgvuldig cytologisch onderzoek volgens de methode van HANCE. 
Zooals de zaken thans staan, schijnt mij het aannemen van afzon- 
derlijke genen ten eenenmale overbodig; al het waargenomene kan 
door chromosomen-verdeeling even goed worden verklaard. 
Ook bij de ontwikkeling van het individu, bij de ontogenese, be- 
hoeven wij allerminst de hulp van genen, m.i. is het zelfs ondenk- 
baar hoe uit een agregaat van onderling onafhankelijke genen ooit 
een lichaam met een bepaalden vorm zou kunnen ontstaan. Hoe dat 
ten miuste denkbaar is, heb ik in het Tijdschrift voor geneeskunde 
1918, p. 1395/1404 uiteengezet. 
(Ingezonden 20 December 1918.) 
Genetica. 9 
