136 KOOIMAN, OVERZICHT OVER ENKELE OENOTHERA-PROBLEMEN, 
fundamenteel aangenomen, nieuw ontstaan van pangenen, ter ver- 
klaring der organische evolutie. Wat het eerste punt aangaat, vóór 
het stoffelijk bestaan van pangenen spreken voor alles de geniale 
onderzoekingen uit de school van MORGAN bij Drosophila en tegen 
de verdere punten kan slechts een andere hypothese stelling nemen, 
daar de combinatie dezer voorstellingen zoozeer theoretisch is, dat 
hare juistheid te bewijzen nòch te ontkennen valt: wat ervan gezegd 
kan worden is, dat ze een uitstekende werkhypothese hebben ge- 
vormd en dat in zooverre een parallel is gegeven aan het wezen 
der verschijnselen. 
Wie zich tegen de mutatietheorie verzetten, ontkennen slechts, 
op grond van een andere voorstelling, het voorkomen van mutaties, 
geven een andere verklaring voor de verschijnselen, welke de muta- 
tietheorie steunen. Tot hen behooren Lorsy en HERIBERT NILLSON 
(13, 14). De laatste kwam bij zijn onderzoekingen tot de conclusie, 
dat Oenothera Lam. niet geschikt was de mutatie te bewijzen en 
meende de zoogenaamde mutanten door middel van koppelingen 
en polymerie te kunnen verklaren. Hij breidde ten slotte deze idee 
zoover uit, dat hij de verklaring algemeen toepast op het mutatie- 
verschijnsel. 
Waar we hiertegenover zien, dat zeer vele onderzoekers als BAUR, 
BATESON, JOHANNSEN e. a., het voorkomen van mutaties aanvaarden, 
kunnen we dus vaststellen, dat niet de mutatietheorie door de meeste 
onderzoekers is verworpen, maar slechts de verklaring der ver- 
schijnselen in ’t geslacht Oenothera op grond van deze theorie. 
Toen De Vries in 1901—1903 zijn resultaten publiceerde was de 
kennis over erfelijkheid relatief zeer klein — had niemand behalve 
hij een overzicht over de verschijnselen bij Oenothera Lamarckiana 
en een inzicht daarin. Het was in dien tijd nog mogelijk een zoo 
groote hoeveelheid materiaal te verzamelen en te verwerken zonder 
een innige samenwerking met andere onderzoekers. Al ligt dus de 
diepste grond voor de mutatietheorie in DARWIN’s voorstelling der 
pangenesis, verder is ze geheel gesproten uit de gedachten van één 
mensch. Het is dus te begrijpen, dat dit enorme werk, dat een zóó | 
belangrijk probleem grondig behandelde, theoretisch en proefonder- 
vindelijk, een zeer grooten indruk maakte en dat men langen tijd 
noodig had voor men zichzelven, op grond van eigen waarneming, 
een eigen standpunt kon bepalen. Vandaar ook, dat de diepst. 
