BOEKBESPREKING. 
ADAMI, I. G., Medical contributions to the study of evolution 
(London 1918. XVIII. 372 pp.). 
Het boek heeft een wonderlijke samenstelling! In de eerste plaats 
heeft de schrijver hierin bijeengebracht allerlei voordrachten en 
verhandelingen, die van 1892 af tot 1914 toe door hem gehouden 
of geschreven werden. Zeker is dit een methode, die geen aanbe- 
veling verdient bij een levend schrijver, die de resultaten van zijn 
werken en denken beter in een nieuw werk samenvat. Wonderlijk is 
de samenstelling in de tweede plaats ook omdat de schrijver in 
een werk, dat bestemd is om aan te toonen, wat de geneeskunde 
heeft bijgebracht tot de leer der evolutie, allerlei behandelt als 
ontsteking en koorts, den bouw van myelin, de beteekenis van den 
kern, beschouwingen over kanker en andere gezwellen enz. enz. 
waarvan men niet begrijpt in welk verband ze tot de evolutie- 
theorie staan, zooveel te minder daar ook de schrijver het ons niet 
leert. Tusschen zulke onderwerpen in staan geheel buiten verband 
met de andere opstellen bestrijdingen der theorieën van WEISMANN. 
Wij moeten dus uit de 24 opstellen, die hier bijeengebracht zijn 
(als uitingen van één auteur), die uitzoeken, die betrekking hebben 
op het onderwerp dat de titel noemt, en dus binnen het kader van 
dit tijdschrift vallen. Wij vinden deze voornamelijk op de eerste 
83 bladzijden. 
De auteur wenscht te toonen dat de Geneeskunde tal van waar- 
devolle bijdragen voor de evolutietheorie gebracht heeft, die even- 
wel weinig invloed uitoefenden op de beschouwingen der eigen- 
lijke Biologen; zij werden genegeerd. Reeds in den aanhef van zijn 
werk erkent hij een aanhanger te zijn van de richting, die de evolutie 
verklaren wil door uitwendige invloeden (milieu), die op de organis- 
men inwerkten. Hij is dus tevens een aanhanger van de erfelijkheid 
van verkregen eigenschappen. f 
