158 BOEKBESPREKING. 
Ernst A., 1918. Bastardierung als Ursache der Apogamie im 
Pflanzenreich, eine Hypothese zur experimentellen Vererbungs- 
und Abstammungslehre (Jena, GusTAv FISCHER, 655 pp. 172 
afbeeldingen. Prijs 36 Mark.) 
Ongeveer tegelijkertijd zijn twee: botanici nl. ERNST uit Zürich en 
_WINGE uit Copenhagen tot de opvatting gekomen, dat apogamie 
d. w. z. de ontwikkeling eener diploide eicel zonder bevruchting, 
het gevolg is van bastardeering tusschen twee „soorten”. Aan ieder 
van hen is — wel ten gevolge van den oorlog — het werk van den 
ander onbekend gebleven. De hypothese van WINGE gaat het verst, 
hij immers schrijft niet alleen apogamie maar iedere vermeerde- 
dering van chromosomen aan kruising toe. k 
„The doubling of the chromosome number, which has been 
generally accepted by the cytological investigators, who found that 
certain species in a sphere of relationship had twice as many chro- 
mosomes as others — should, as I have pointed out in detail, in 
my opinion be explained in an essentially difterent manner from 
that hitherto followed; not as a cleavage of the chromosomes, but 
as indication of hybridization, and thus an addition of chromoso- 
mes” en: 
„Apogamy and the occurrence of double or manifold chromo- 
„some numbers must be regarded as generally due to hybridization.” 
Indien deze hypothese bewezen kon worden, d. w.z. indien dus 
kon worden aangetoond, dat een groot deel van het planten- en 
dierenrijk door kruising was ontstaan, zou dit natuurlijk belangrijken 
steun aan de kruisings-theorie geven, op welke omstandigheid dan 
ook door ERNST gewezen wordt. De eerste, die het denkbeeld van 
het ontstaan van apogamie door kruising, heeft geopperd was JUEL 
in 1900 in zijn bekend werk over Antennaria alpina, waarin hij 
voor het eerst met zekerheid het bestaan van apogamie in het planten- 
rijk aantoonde. Die passage werd echter over het hoofd gezien en 
pas in 1916, toen ERNST zijn werk over Chara crinita publiceerde, 
trad de vraag naar het ontstaan van apogamie door kruising op den 
voorgrond. Chara crinita is een plant, die op vele plaatsen b.v. op 
alle noordelijke vindplaatsen alleen in vrouwelijke exemplaren voor- 
komt, zoodat men meende, dat mannelijke exemplaren slechts zeer 
zelden ontstonden. ERNST kon echter aantoonen dat er vindplaatsen 
