160 | BOEKBESPREKING. 
die zijne hypothese zijdelings steunen. Het heeft mij daarom ver- 
wonderd, dat er een punt is dat hem wel niet ontgaan is, maar toch 
weinig door hem op den voorgrond gesteld is,en dat toch aan zijne 
hypothese mi. meer steun verleent dan eenig ander door hem ge- 
noemd of mij bekend feit. 
Indien apogame vormen werkelijk — zooals ERNST meent — 
‘bastaarden zijn en indien er apogame vormen bestonden, die naast 
diploide ook nog haploide d.w.z. normale eicellen vormden, zouden 
deze normale eicellen, als gameten van een F, bastaard, onderling 
moeten verschillen. Dan zou dus, indien zoo’n, laten wij nu maar 
zeggen half-apogame vorm met een normalen werd gekruist, het 
resultaat, dat dan voor een F, generatie zou worden aangezien, 
veelvormig moeten zijn. 
En dit is nu precies wat MENDEL vond toen hij de normale 
Hieracium auricula met de half-apogame Hieracium aurantiacum 
kruiste! Natuurlijk kende MENDEL toen dien half apogamen aard van 
H. aurantiacum niet (deze is eerst later door OSTENFELD aan het 
licht gebracht) en hield daarom soortskruisingen voor principieel 
verschillend van varieteitskruisingen. Daar de kruisingsresultaten van 
MENDEL door OSTENFELD zijn bevestigd zoodat ook deze een zeer 
heterogene „Fj” verkreeg, schijnen mij MENDEL’s proeven met deze 
Hieracia door Ernst’s hypothese zeer wel verklaarbaar en een zéer 
belangrijke steun voor diens opvatting van de bastaard-natuur der 
apogamen, te zijn. 
Belangrijk zijn in ERNsT's boek verder de beschouwingen over 
Pseudogamie, of, zooals hij deze noemt, over geinduceerde apogamie, 
waartoe hij ook de metrokline en patrokline „hybrides sans croise- 
ment” rekent. De opvatting der kernchimerie kent hij klaarblijkelijk 
nog niet, want als „hybrides sans croisement” beschouwt hij ook 
— met SOLMS — de op de ouders gelijkende kruisingsproducten 
tusschen Fuchsia cordifolia en splendens. Het komt mij echter voor, 
dat Sots’ resultaten toonen, dat de Fuchsia’s — evenals de Oeno- 
theren — kernchimèren zijn. Bij kruising van F. cordifolia OF. 
splendens & kreeg Soıms in F, 25 splendens en 1 intermedia en bij 
de reciproke kruising: 4 splendens, 2 cordifolia en 1 intermedia, 
Deze resultaten worden volkomen verklaard als wij aannemen, dat 
F. cordifolia eene isogame kernchimère is, die de gameten: virens 
en cordigerens vormt; F. splendens daarentegen een halfheterogame 
