BOEKBESPREKING. . 171 
naar correlatie van suikergehalte en morphologische eigenschappen 
bij de suikerbiet. De artikelen van Harris & HOGENSON en van 
PRITCHARD zijn ook van dien aard. Beide publicaties houden zich 
in de eerste plaats bezig met de gevonden negatieve correlatie 
tusschen suikergehalte van de biet en haar grootte. 
In 1908 constateerden ANDRLIK en URBAN dat groote bieten een 
laag suikergehalte hebben. Uit een later onderzoek (in samenwerking 
met BARTOS in 1912 uitgevoerd) meenden zij op te maken dat er 
geen directe correlgtie bestaat tusschen 0/, suiker en gewicht van 
de biet. De correlatie uit zich alleen in extreem groote of kleine 
bieten. Zijn er dus een aantal „zuivere lijnen” van bieten op een 
veld gebouwd, dan zullen deze door vermenging en kruising een 
correlatie tusschen gewicht en suikergehalte vertoonen. PRITCHARD 
laat aan zijn onderzoek een anatomische beschouwing voorafgaan 
waaruit bij de negatieve correlatie tusschen gewicht en suikergehalte 
verklaart. De biet vertoont nl. bij dwarsdoorsnede 6-8 concen- 
trische ringen, bestaande uit hout en bast. Tusschen deze ringen 
ligt parenchym. Uit analyses is gebleken dat het bastgedeelte ge- 
middeld 2.6 0, meer suiker bevat dan het parenchym. Aangezien 
nu kleine exemplaren evenveel hout en bastringen hebben als de 
groote, zullen zij relatief meer suiker bevatten. P. werkt met 5 
varieteiten, H. & H. met gemengd materiaal, waarbij zij echter 
extreem groote en kleine bieten uitsluiten. De resultaten waren: 




| 
| PRITCHARD. | Harris & HOGENSON. 



| | à 
Aantal bieten 3184 nom Mama 220787, 
Correlatiecoëfficient —0,258 + 0,01 —0,287 +. 0,0074 
Ol suiker/gewicht biet 
Een opvallende overeenstemming. P. bepaalde in 4 verschillende 
jaren de correlatie en vond: 

1907 bij 230 planten —0,254 + 0,041 
1909 „ 400 5 —0,499 + 0,025 
1910 „ 400 5 0,257 + 0,031 
1911 „ 400 4 —0,253 + 0,031 
Een resultaat dus dat goed overeenstemt met de coefficient over 
alle planten. 
