176 BOEKBESPREKING. 
het bracht geen wetten, ja belemmerde zelfs het zoeken er naar door 
zijne philosophische denkbeelden, die alles schenen te kunnen ver- 
klaren. Deze berusten evenwel noch op directe waarneming der 
natuur noch op experiment en zijn dus alles behalve wetten, zooals 
de zuivere natuurwetenschappen (sterrekunde, natuurkunde, schei- 
kunde) die kennen. 
KOHLBRUGGE. 
IKENO, S 1917. Studies on the hybrids of Capsicum annuum 
Part II. On some variegated races (Journ. of Genetics, p. 
201—229 ill.) 
Onder ongeveer 100 individuen van een ras van Capsicum annuum 
(17 B) werden twee planten opgemerkt, die bontbladig waren en 
sterk in den groei ten achter stonden. Een dezer — die hij mu- 
tanten noemt — heet 17 B. m. en geeft bij zelfbevruchting, in ver- 
schillenden graad, bonte nakomelingschap. (Ongeveer 3 zeer sterk: 
1 middelmatig : 1 zwak bont.) 
Groene takken treden soms zelfs bij de sterkst bontbladige plan- 
ten op. Kruisingen van 17 B. m. en 17 B. (reciprook) geven 3 wei- 
nig bont: 1 sterk bont. Hieruit volgt, dat zoowel door eicel als pollen 
de bontbladigheid wordt overgebracht, terwijl tevens bij kruising 
van bonte en groene plant in de nakomelingschap de graad der 
bontbladigheid achteruitgaat. 
Bij onderzoek van F2 en F3 bleek, dat nooit een groene plant 
optrad: dat we dus niet met mendelsche splitsing te maken hebben. 
Alle resultaten hebben dus betrekking op meer of minder sterke 
bontbladigheid Bv.: | - 
Groene takken aan bontbladige planten geven bij zelf bevruchting 
slechts bontbladige nakomelingschap. 
Groene tak aan bontbladige plant X groene plant (en reciprook) 
geeft 4 140/, sterk bonte planten. 
Bonte tak X groene plant (en reciprook) geeft + 10 0) sterk 
| bonte planten. 
Afgezien van beide laatste gevallen is de graad der bontbladig- 
heid bij de nakomelingschap sterker, naarmate de ouders sterker 
bontbladig zijn. 
