188 BOEKBESPREKING. 
De apetalavorm mist absoluut elk spoor van een bloemkroon 
en is evenals de Zypzca constant. KLEBS meent, dat de Zacerata als 
monohybride splitst, waarbij dan het relatieve te veelaan typica en . 
relatieve tekort aan apetala te verklaren zou zijn, doordat apetala 
minder levensvatbaar zou zijn. Dat deze redeneering onjuist is, is 
dadelijk in te zien wanneer men bedenkt, dat er toch steeds dubbel 
zooveel /acerata zouden moeten zijn als typica. Evenals boven 
ontstaat een te kort aan apetala bij de kruising lacerata X apetala. 
(54.7 Ol, lacerata : 45.3 0/, apetala in plaats van 50 0/, : 50 0/,.) Het 
meest onverklaarbaar is echter.het resultaat der kruising lacerata X 
typica waar optreden 32 typica : 12 lacerata : 5 apetala in plaats 
van 50 0/o typica en 50 0/, lacerata. 
De bastaarden van apetala met N. silvestris en N. glauca zijn 
laceratavormen, echter steriel en dus niet verder te onderzoeken. 
N. silvestris X lacerata gaf + 13 normale en + 7 lacerata- 
individuën. KLEBs beschouwt zijn lacerata-vorm als te zijn ontstaan 
door mutatie van één kiemcel — waardoor zij heterozygotisch 
ontstond, Men kan dit in twijfel trekken, daar juist in ’t jaar van 
haar ontstaan de grond niet was gesteriliseerd. Opmerkenswaard 
is wel, dat, wanneer lacerata de monohybride bastaard is tusschen 
de Zypica- en apetala-vorm (wat gezien de gegevens geenszins zeker 
is) de apetalie volkomen recessief is — terwijl de petalodische 
ontwikkeling v. d. kelk in den bastaard intermediair is — hoewel 
beide op hetzelfde gen berusten. 
H. N. Kooiman. 
Lotsy, J. P., 1916. Antirrhinum rhinanthoides mihi, une nou- 
velle espèce Linnéenne, obtenue experimentalement (Arch. 
néerland. Sc. ex. et nat. 3 B. IL, p. 195—204). Bey 
In vroegere werken heeft Schr. betoogd, dat Linnésche soorten 
in de natuur tengevolge van kruising ontstaan. Dit artikel is een 
belangrijke steun voor deze opvatting. 
Het is Schr. nl. gelukt, door kruising van Antirrhinum glutino- 
sum met A. majus in de 2° en volgende generatie’s individuen te 
verkrijgen, die, wat hun bloemvorm betreft, inplaats van op Antir- 
rhinum te gelijken, veeleer aan Rhinanthus deden denken. De 
