

a 
Rives A AVES 

BOEKBESPREKING. 189 
afwijking was, naar Schrijvers meening, zóó treffend, dat zij door 
een systematicus, dien men in den waan had gebracht met een 
wilde plant te doen te hebben, als een nieuwe Linné’sche soort zou 
zijn beschouwd, en door dezen b.v. als Antirrhinum rhinanthoi- 
des zou zijn beschreven. 
In 1911 kreeg Schrijver van Baur zaad van F;-planten uit de 
kruising A. glutinosum X A. majus. Van de F, vermeldde Baur, 
dat haar bloemen het midden hielden tusschen A. majus en A.. 
glutinosum en dus het Antirrhinumtype hadden. Het zaad van deze 
F; leverde een veelvormige en veelkleurige F2 op, waaronder zich 
zoowel Antirrhinum- als Rhinanthusbloemtypen bevonden. De 3° 
generatie bestond deels uit Rhinanthusvormen, deels uit planten, 
wier bloemen het midden hielden tusschen A. rhinanthoides en A. 
glutinosum. Het zaad van dezen intermediairen vorm, door zelf be- 
stuiving verkregen, verschafte in de volgende (4.) generatie 50 9/5 
typische Antirrhinums en 50 9/9 rhinanthoides. Twee andere F3- 
planten, wier bloemen op Rhinantus geleken, werden zelfbestoven. 
Daarvan leverde de ééne een F4 op, die, ofschoon uitsluitend het 
Rhinanthustype vertoonende, t. o. v. de kleur en afmetingen der 
bloemen sterk varieerde, terwijl de andere Fs-plant het aanzijn gaf 
aan een éénvormige en éénkteurige F4 met Rhinanthusbloemen. 
De aldus verkregen A. rhinanthoïdes is een zeer karakteristieke 
vorm, die behalve in den bloemvorm ook in de vegetatieve ken- 
merken vele punten van overeenkomst bezit. Er zijn echter ook 
verschillen, o. m. in de kleur en de afmetingen der bloemen. 
De hierboven vermelde resultaten voerden den Schr. tot de 
volgende beschouwing: Een Linne’sche soort is, vanaf het oogenblik 
van haar ontstaan, een complex van individuen die op elkaar ge- 
lijken, maar niet volkomen identiek zijn. Daaronder worden als 
watiereiten onderscheiden al die individuen, die afwijken van. het 
type der meerderheid. Schr. meent, dat het optreden van Antirr- 
hinum rhinanthoïdes in den proeftuin ons een indruk geeft van 
de wijze, waarop nieuwe Linné’sche soorten in de natuur ontstaan. 
Door kruising van A. glutinosum met A. majus werd een chaoti- 
sche Fy verkregen, waaruit verschillende Linné’sche soorten te 
isoleeren waren. In den proeftuin geschiedde deze selectie door de 
Rhinanthustypen te scheiden van de overigen, wat het optreden van 
rhinanthoides tengevolge had. Overeenkomstige processen hebben 
