214 WAARDENBURG, AANGEBOREN OOGGEBREKEN ALS OORZAAK 
waren de ouders der albino's bloedverwant 1), Het kenmerk draagt 
een enkelvoudig recessief karakter en wordt toegeschreven aan de 
afwezigheid of onvoldoende werkzaamheid van een pigmentvor- 
mend ferment 2). 
In 1912 heb ik 24 albino’s kunnen onderzoeken in 17 gezinnen 3), 
Slechts 2 maal werd daarbij bloedverwantschap der ouders ge- 
vonden. Later beschreef VERWEY eenmaal bloedverwantschap bij 
de ouders van een gezin van 8 kinderen, waaronder 4 albino’s. 
Hieruit blijkt dat het krijgen van albinotische kinderen nagenoeg 
steeds een verrassing is voor de ouders: de pigmentatievorm der 
ouders is van geen invloed (ook in de Noordelijke landen is het 
albinisme niet frequenter dan in de Zuidelijke); in de gezinnen, 
waar slechts 1 albino voorkwam was het 7 maal het eerste kind, 
4 maal het tweede, 1 maal het zesde; in de gezinnen met familiair 
albinisme eens het zesde en zevende, eens het vierde en vijfde, 
eens het tweede, vierde en negende, eens het eerste en vierde 
en eens het eerste, tweede en derde kind; in een gezin van VERWEY 
het tweede, vierde, zesde en achtste. 
Op onze lijsten komen 11 albino’s voor, ons door oogartsen : 
opgegeven, daarnaast nog 3 op de schoolartsenlijst. Van deze 14 
albino's heeft ondergeteekende indertijd 3 kunnen onderzoeken ; 
hij heeft dus thans een overzicht over 24 + 11 + 1 (later waar- 
genomen) — 36 Nederlandsche albino’s. Hoeveel er in ’t geheel 
in Nederland bestaan en gemiddeld jaarlijks geboren worden kan 
ik niet met zekerheid schatten. In 1915 zijn in het Ned. Gasth. voor 
Oogl. 8, in 1916 3 albino’s geweest; de andere verslagen uit den 
jaarlijks uitgegeven bundel vermelden geen albino’s 4. Ze zijn be- 
trekkelijk zeldzaam en het door PEARSON 5) voor Europa geraamde 
cijfer 1 op 20—30000, dat zelf al een onnauwkeurige opgave is, zal 
1) Zeer illustratief is de mededeeling van TERTSCH over één stamboom 
waarin 2 bloedverwante huwelijken zijn gesloten : een tusschen een albinotische 
nicht met haar normaal gepigmenteerden oom (4 van de 6 kinderen albino) en 
een tusschen een niet-albinotischen neef en nicht (1 op 3 kinderen albino). 
2) Men vergelijke: Mas SOEWARNG. Over eenige vormen van irisdepig- 
mentatie. Acad. Proefschr. 1919 blz. 27 en 28. 
3) Academisch proefschrift. 
4) Voor de 3 vroegere jaren bedraagt dit getal respect. 5, 5 en 6. 
5) Monograph on albinism in man. London, Durau 1911. 
