216 WAARDENBURG, AANGEBOREN OOGGEBREKEN ALS OORZAAK 
dan wordt het aantal gezinnen zeker belangrijk kleiner dan het 
door PEARSON genoemde cijfer en zoo laat het zich verklaren dat 
verscheidene oogartsen in jaren geen albino zien en dat er ver- 
schillende vrij groote steden in ons land zijn, waar geen albino’s 
voorkomen. 
Ik heb na het inkomen der lijsten nog enkele nadere inlichtin- 
gen gevraagd en daarop het volgende vernomen: 
Acht maal is mij iets omtrent de refractie medegedeeld. Daarbij 
werd ik bevestigd in mijn vroegere vondst, dat allerlei brekings- 
afwijkingen kunnen voorkomen. (Zie Tabel II). Een duidelijk paral- 
lelisme tussche: ten graad der brekingsafwijking en het alleen daaruit 
te verwachten eindresultaat der gezichtsscherpte na correctie be- 
staat niet. Er moeten nog andere invloeden daarbij werkzaam zijn 
bijv. de sterkte van den nystagmus, de graad der foveaafwijking 
e.a. Men weet nog niet precies in welke opzichten de albino’s van 
de normalen afwijken op functioneel gebied; de donkeradaptatie 
schijnt bij hen normaal te zijn 1), 
Wat de familierelaties betreft kreeg ik bericht over 6 gevallen. 
Bij 2 daarvan zijn de ouders volle neef en nicht 2). 
In 5 gevallen komt het albinisme familiair voor. Twee albino's 
huwden en kregen normale kinderen. 
Er is dus ook in deze nieuwe gegevens geen strijd met wat 
vroeger reeds is vastgesteld. 
Toch kunnen wij het vraagstuk van het albinisme nog lang niet 
als opgelost beschouwen 2), Vooral de vondst van ELSCHNIG is maar 
niet zonder meer af te leiden uit het uit de erfelijkheidsverschijn- 
selen afgeleide waarschijnlijke feit, dat het albinisme monogeen en 
recessief is. De directe samenhang tusschen albinisme en bepaalde 
refractieanomalieën is wel niet uit de in Nederland gevonden fei- 
ten te bewijzen, maar het zou toch nog wel de moeite waard zijn 
eens na te gaan of een oog zonder pigment op aangeboren aanleg 
voor myopie en astigmatisme sterker reageert dan een normaal 
1) Annali di Othalm. 1914, geref. in Klin. Monatsbl. f. Augenh. 1914. 
Bd. LII. 
2) Coll. Verwey deelde mij mede, dat hij nog een dergelijke familie in 
zijn particuliere praktijk kent. 
3) Zie daaromtrent ook de laatste paragraaf van dit rapport. 
