VAN HALFBLINDHEID EN BLINDHEID. 219 
dat de aniridie niet totaal is, maar het basale stompje op verschil- 
lende plaatsen langs den omtrek van den bulbus vast verbonden 
is met een foetaal weefsel, dat de kamerbocht opvult en de filtratie 
naar den sinus venosus belemmert. Hiervan kon ik mij in 1916 
overtuigen bij een jongetje van 5 maanden, dat het volgende beeld 
vertoonde : 
Met den schijf van PLAcıDo is geen astigmatisme van beteekenis aan te 
wijzen. De voorste oogkamers zijn tamelijk diep. De pupillen zijn wijd en 
onregelmatig vier- en vijfhoekig *), zij reageeren evenmin op pilocarpine als 
op licht. De iris ontbreekt grootendeels. Aan den ringvormigen stomp is te 
zien, dat vooral het groenblauw gekleurde stroma sterk gereduceerd is; het 
pigmentblad reikt bijna overal naar de richting van de pupil iets verder en 
is op het rechter oog hier en daar gerafeld; het geheel maakt een atrophischen 
indruk. De irisstomp schijnt terzijde iets tegen het hoornvlies gedrukt te zijn. 
De omtrek van de kleine lenzen is nagenoeg overal te zien. Het kind volgt 
de omstanders met den blik en toont belangstelling voor voorwerpen en 
gebeurtenissen in de omgeving; het heeft waarschijnlijk accomodatie, van de 
zonula zinnii kan ik slechts hier en daar iets waarnemen. De processus ciliares 
zijn niet te zien. De lens heeft een onregelmatigen vorm en geeft bij skiaskopie 
onregelmatige schaduwen, rechts bestaat een geringe voorste kapselstaar. De 
refractie schat ik beiderzijds op + 6 Dioptr. hypermetropie. De media zijn 
verder helder. De fundi zijn normaal gepigmenteerd. De beide pupillen zijn 
atrophisch, wit en vrij sterk geexcaveerd. De tensie is aan den hoogen kant 
(+1 à +2). Er is geen nystagmus. 
Uit deze waarneming blijkt, dat het glaucoom reeds zeer vroeg 
kan optreden. Een dergelijk kind stelt ons voor soortgelijke vragen 
als een buphthalmuskind. Het ziektebeeld komt overeen met het 
reeds uit de litteratuur bekende. Anatomisch vond men, dat sphincter 
en dilatator ontbreken. processus ciliares meest rudimentair blij- 
ven en één enkel in dit opzicht goed onderzocht geval miste de 
fovea centralis, waardoor de amblyopie en nystagmus verklaard 
konden worden (SEEFELDER). Het is merkwaardig, dat wij bij de 6 half- 
blinden à blinden reeds 4 maal een kind vinden opgegeven (resp. 
6, 7, 9 en 10 j.). Ook is van belang het gezin, waar de vader en 
twee kinderen het gebrek bezitten; het is het eenige, waarbij wij van 
1) Ik werd hier herinnerd aan de vooral door LINDAHL (Arch. f. Augenh. 
72. 1912 Blz. 213) beschreven typische inkervingen van de voorste oogbeker- 
wand. Het beter gespaarde pigmentblad maakte niet den indruk geëctropioneerd 
te zijn. 
