‘ 
220 WAARDENBURG, AANGEBOREN OOGGEBREKEN ALS OORZAAK 
directe erfelijkheid hooren. Dat in de andere gevallen de verdere 
familieleden steeds normale irides hadden, pleit daarom alleen nog 
niet tegen afwijking van het kiemplasma bij de betrokken personen. 
Bloedverwantschap der ouders heeft in geen onzer gevallen een 
rol gespeeld (eens onbekend). 
Erfelijkheid is meermalen beschreven!) Maar het substraat dezer 
erfelijkheid is moeilijk te definieeren. Eerst moet worden uitgemaakt 
waar de primaire stoornis gezeteld is. Heeft men met een primaire 
ontwikkelingsstoornis der ectodermale weefsels ?) te maken of wordt 
de iris, die zich pas aan het eind van de vierde maand begint te 
ontwikkelen, verhinderd naar voren voor de lens te groeien door 
een vaste verbinding van de vaatrijke lenskapsel met het mesoderm 
van den oogbekerrand ? 
DE Beck) vermeldt het voorkomen van aniridia en iriscoloboma 
in dezelfde. familie. Ook wij konden dit feit vaststellen in boven- 
genoemd gezin, waar vader en zoon dubbelzijdig aniridie hadden, 
het dochtertje eenzijdig aniridie en eenzijdig coloboma iridis. Er 
schijnt dus wel verband tusschen beide aandoeningen te bestaan. 
Eigenaardigerwijze lijden de leden van dit gezin niet aan glaucoom. 
Nader anatomisch: onderzoek en erfelijkheidsstudie kan in de 
gerezen vragen misschien nog licht ontsteken. In ieder geval blijkt 
ook uit onze gegevens, dat het tot stand komen van het gebrek 
in het kiemplasma reeds bepaald kan zijn. Ik wil er nog op wijzen 
dat in 3 gevallen, waarbij ons de refractie vermeld werd en in mijn 
eigen geval hypermetropie bestaat, respect. van 4, 6, 3 en 6 dioptriën. 
Of dit een gevolg is van de dislocatie van de lens naar achteren 
_(2 maal werd ectopia lentis vermeld) of slechts aan toeval te wijten 
of aan aplanatio corneae? Ik heb de litteratuur hieromtrent niet 
opzettelijk doorzocht, maar de gevallen met myopie waren in de 
minderheid. Het is merkwaardig, dat ondanks de gedeeltelijke 
aplasie van processus ciliares en zonula zinnii en de partieele dislo- 
caties van de lens, de accomodatie ongestoord blijft. 
In zijn overzicht der aangeboren misvormingen van het oog zegt 

1) Zie Plate. Vererbungslehre 1913. Blz. 365 en von Hipper, Gr. S. 
Handb. t. a. p. Blz. 54. 
2) SEEFELDER zoekt de oorzaak in een primaire ontwikkelingsstoornis der 
retina (v. Gr. Arch. 1909. Bd. LXX Blz. 65). 
3) Trans, of the Americ. ophth. Soc. 1894, 
